Arabi Chekuthan

കൊള്ളാം അല്ലെ

എന്തായാലും ജാമ്യം കിട്ടും അതിൽ സംശയമൊന്നും വേണ്ട. ഇത്രയും ദിവസം ഒക്കെ ഉള്ളിൽ ഇട്ടാൽ മതി കൂടുതൽ ഇട്ട് സമയം കളയുന്നത് കൊണ്ട് മറ്റൊരു നഷ്ടം ഉണ്ട്. ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ ഇവന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഇതിലും കൂടിയ കുറ്റവാളികൾ കിടക്കേണ്ടതാണ്. അത്രയും സ്ഥലം മെനക്കെടുത്തിയാൽ ഇനിയുള്ള കുറ്റവാളികൾക്ക് കിടക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാതെയായി പോകും. കേരളത്തിൽ അതിനും വീണ്ടും ജയിലുകളില്ല. ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം നടന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ അതും മനപ്പൂർവമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ എടുത്തു നോക്കിയാൽ മനസ്സിലാകും ഇവരെയൊക്കെ എവിടെ കൊണ്ട് ഇടാനാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇയാളെ പുറത്തിറക്കി ആസ്ഥാനത്ത് ഇതിലും കൂടിയൊരു കുറ്റവാളിയെ പാർപ്പിക്കേണ്ടത് അല്ലേ?

നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളെ അത്ര ഗൗരവമായി എടുക്കരുത്, നമ്മൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ചിന്തയിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ നിങ്ങളെ ഭരിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്.
​പലപ്പോഴും നമ്മൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉള്ളതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ചിന്തകളിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളെ അത്ര ഗൗരവമായി എടുക്കരുത്. അവ വെറും ചിന്തകൾ മാത്രമാണ്.

മനഃശാസ്ത്രം (Psychology), ചിന്തകൾ (Thoughts), ഓവർ തിങ്കിംഗ് (Overthinking), മാനസികാരോഗ്യം (Mental Health), പ്രചോദനം (Motivation)

​

https://www.facebook.com/share/1W8SWP5J6P/

Servicepeople.hom - Cleaning Service - Thiruvalla / Cochin Professional Cleaning service

വാക്കുകളെ വിശ്വസിച്ചാൽ ചതി പറ്റുമോ? പ്രവൃത്തിയെ വിശ്വസിച്ചാൽ ചതി പറ്റുമോ?

മനുഷ്യനെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ചോദ്യമാണിത്. ഒരാൾ പറയുന്ന വാക്കുകളാണോ അയാളുടെ യഥാർഥ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്, അതോ അയാളുടെ പ്രവൃത്തികളാണോ?

വാക്കുകളെ മാത്രം വിശ്വസിച്ചാൽ ചതി പറ്റാം. പ്രവൃത്തികളെ മാത്രം വിശ്വസിച്ചാലും ചതി പറ്റാം. പക്ഷേ, വാക്കുകളേക്കാൾ പ്രവൃത്തികൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകണം.

കാരണം, ഒരാൾക്ക് എന്തും പറയാൻ കഴിയും. സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് പറയാം, വിശ്വസ്തനാണെന്ന് പറയാം, കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന് ഉറപ്പുനൽകാം. വാക്കുകൾ പറയാൻ വലിയ ത്യാഗമൊന്നും ആവശ്യമില്ല. എന്നാൽ ആ വാക്കുകൾ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ തെളിയിക്കണമെങ്കിൽ ആത്മാർഥതയും ഉത്തരവാദിത്തവും വേണം.

അതേസമയം, പ്രവൃത്തികളെല്ലാം സത്യസന്ധതയുടെ തെളിവാണെന്നും കരുതരുത്. ചിലർക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസം നേടാൻ വേണ്ടി നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും കഴിയും. സഹായിക്കാം, സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാം, വിശ്വസ്തനായി അഭിനയിക്കാം. പക്ഷേ, അതിന്റെ പിന്നിൽ സ്വന്തം താൽപര്യങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കാം.

അപ്പോൾ ഒരാളെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും?

മനുഷ്യൻ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട അഞ്ച് കാര്യങ്ങൾ

1. വാക്കും പ്രവൃത്തിയും തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തം. ഒരാൾ പറയുന്നതും ചെയ്യുന്നതും തമ്മിൽ എത്രത്തോളം സാമ്യമുണ്ടെന്ന് നോക്കുക. വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക.

2. ദീർഘകാലത്തെ പെരുമാറ്റം. ഒരുദിവസത്തെ നല്ല പെരുമാറ്റം കൊണ്ട് ഒരാളുടെ സ്വഭാവം തീരുമാനിക്കരുത്. വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ അയാൾ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം.

3. സ്വന്തം താൽപര്യമില്ലാത്തപ്പോഴുള്ള പെരുമാറ്റം. നിങ്ങളിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും ലഭിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണോ അയാൾ സ്നേഹവും പരിഗണനയും കാണിക്കുന്നത്? അതോ സ്വന്തം നേട്ടമില്ലാത്തപ്പോഴും നിങ്ങളോട് മാന്യമായി പെരുമാറുന്നുണ്ടോ?

4. തെറ്റുകൾ അംഗീകരിക്കാനുള്ള മനസ്സ്. തെറ്റുപറ്റുമ്പോൾ ഒഴികഴിവുകൾ പറയുകയാണോ, മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയാണോ, അതോ സ്വന്തം തെറ്റ് അംഗീകരിച്ച് തിരുത്താൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ?

5. കാലത്തിനൊപ്പം നിലനിൽക്കുന്ന വിശ്വാസ്യത. വിശ്വാസം ഒരു വാക്കുകൊണ്ടോ ഒരു പ്രവൃത്തികൊണ്ടോ തീരുമാനിക്കേണ്ടതല്ല. കാലക്രമത്തിൽ ആവർത്തിച്ച് തെളിയുന്ന പെരുമാറ്റത്തിലൂടെയാണ് അത് രൂപപ്പെടുന്നത്.

ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം

മനുഷ്യരെ സംശയിച്ചുകൊണ്ട് ജീവിക്കേണ്ടതില്ല. അതുപോലെ, എല്ലാവരെയും കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കുകയും വേണ്ട.

വാക്കുകൾ കേൾക്കുക, പ്രവൃത്തികൾ നിരീക്ഷിക്കുക, കാലം നൽകുന്ന തെളിവുകൾ പരിശോധിക്കുക. അതിനുശേഷം വിശ്വാസം നൽകുക.

കാരണം, ഒരാളുടെ വാക്കുകൾ അയാൾ എന്താണ് നിങ്ങളെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് കാണിച്ചേക്കാം. അയാളുടെ പ്രവൃത്തികൾ അയാൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളിലെ തുടർച്ചയായ പെരുമാറ്റമാണ് അയാൾ ആരാണെന്ന് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത്.

അവസാനമായി ഒരു കാര്യം: ഒരാൾ നിങ്ങളോട് എന്താണ് പറയുന്നത് എന്നതിലുപരി, നിങ്ങളോട് എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക. പക്ഷേ, ഒരു തെറ്റിന്റെ പേരിൽ മാത്രം ഒരാളെ പൂർണമായി വിധിക്കരുത്. വിശ്വാസം നൽകുക; എന്നാൽ സ്വന്തം വിവേചനബുദ്ധി ഒരിക്കലും കൈവിടരുത്.

#വിശ്വാസം #വാക്കുകളുംപ്രവൃത്തികളും #മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾ #ജീവിതപാഠങ്ങൾ #മനുഷ്യസ്വഭാവം #ചതി #വഞ്ചന #സ്നേഹം #സൗഹൃദം #ആത്മാർഥത #വിശ്വസ്തത #ബന്ധങ്ങൾ #ജീവിതസത്യങ്ങൾ #മനഃശാസ്ത്രം #യാഥാർഥ്യം #ചിന്തകൾ #മലയാളംക്വോട്ട്സ് #മലയാളംചിന്തകൾ

മിനി കൂപ്പർ അപകടം: മൂന്ന് ജീവനുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടത് നമ്മുടെ പാരന്റിങ്ങിന്റെ പരാജയവും!

കൊച്ചിയിലെ നെടുമ്പാശ്ശേരി വിമാനത്താവള റോഡിൽ മൂന്ന് വിദ്യാർഥികളുടെ ജീവനെടുത്ത മിനി കൂപ്പർ അപകടം ഒരു വാഹനാപകടം മാത്രമായി കണ്ട് മറന്നുകളയേണ്ട സംഭവമല്ല. അതിനപ്പുറം, നമ്മുടെ കുട്ടികളെ എങ്ങനെയാണ് വളർത്തുന്നത്, അവർക്ക് എന്ത് മൂല്യങ്ങളാണ് പകർന്നുനൽകുന്നത്, സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തവും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നിങ്ങനെ നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഈ ദുരന്തം സമൂഹത്തിനു മുന്നിൽ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്.

ഒരു കുട്ടിക്ക് വിലകൂടിയ കാർ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ മാതാപിതാക്കൾക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കാം. മികച്ച സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കാനും വിദേശയാത്രകൾ നടത്തിക്കൊടുക്കാനും സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്ന ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ ഒരുക്കാനും കഴിഞ്ഞേക്കാം. എന്നാൽ ഇതിനെല്ലാം ഉപരിയായി കുട്ടിക്ക് നൽകേണ്ട ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവന്റെ വില മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബോധം, നിയമങ്ങളോടുള്ള ബഹുമാനം, സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനുള്ള പക്വത, തെറ്റിനോട് 'ഇല്ല' എന്നു പറയാനുള്ള ധൈര്യം. ഇവയൊന്നും പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങാൻ കഴിയില്ല.

പാരന്റിങ് എന്നത് കുട്ടികളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ചുകൊടുക്കുന്നതല്ല; അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാൻ പാടില്ലെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നതുകൂടിയാണ്.

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ പല മാതാപിതാക്കളും കുട്ടികൾക്ക് നൽകുന്ന സൗകര്യങ്ങളെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും തങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ അളവുകോലായി കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വിലകൂടിയ ഫോണുകൾ, ആഡംബര വാഹനങ്ങൾ, പണം ചെലവഴിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം, ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്ന ശീലം എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തബോധവും വളരുന്നുണ്ടോ? അതോ കുട്ടികളുടെ സന്തോഷം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനിടയിൽ അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് പരിധികൾ നിശ്ചയിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം നമ്മൾ മറന്നുപോകുന്നുണ്ടോ?

കുട്ടികൾ തെറ്റുകൾ ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ തെറ്റുകൾ തിരുത്തിക്കൊടുക്കുകയും അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് മാതാപിതാക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം. കുട്ടി ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകളെല്ലാം പണംകൊണ്ടോ സ്വാധീനംകൊണ്ടോ പരിഹരിക്കാമെന്ന ധാരണ വളർന്നാൽ, നിയമവും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തവും അവന് എത്രത്തോളം ഗൗരവമുള്ളതായിരിക്കും?

വാഹനം ഓടിക്കാൻ അറിയുന്നത് മാത്രം പോരാ; എപ്പോൾ വേഗത കുറയ്ക്കണമെന്നും എപ്പോൾ വാഹനം ഓടിക്കരുതെന്നും അറിയണം. റോഡ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ കഴിവ് തെളിയിക്കാനുള്ള വേദിയല്ല. അവിടെ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനുകളും സുരക്ഷയും നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അമിതവേഗതയും അപകടകരമായ ഡ്രൈവിങ്ങും വെറും വ്യക്തിപരമായ സാഹസങ്ങളല്ല. നിരപരാധികളായ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം തകർക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രവൃത്തികളാണ്.

അതേസമയം, ഈ അപകടത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഉത്തരവാദിത്തവും വസ്തുതകൾ പരിശോധിക്കാതെ മാതാപിതാക്കളുടെ മേൽ മാത്രം ചുമത്തുന്നതും ശരിയല്ല. അപകടത്തിലേക്ക് നയിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ, ഡ്രൈവിങ്ങുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമലംഘനങ്ങൾ, വാഹനത്തിന്റെ ഉപയോഗം, സംഭവത്തിലെ ഓരോരുത്തരുടെയും പങ്ക് എന്നിവ കൃത്യമായി അന്വേഷിച്ചശേഷമേ വ്യക്തികളെക്കുറിച്ച് അന്തിമ നിഗമനത്തിലെത്താനാകൂ. ഒരു ദുരന്തത്തെ പാരന്റിങ്ങിന്റെ പരാജയമായി ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ നീതിയും വസ്തുതകളും കൈവിടരുത്.

എങ്കിലും ഈ സംഭവം ഓരോ മാതാപിതാക്കളും സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു. നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്ക് നമ്മൾ പണം നൽകുന്നുണ്ടോ, അതോ പണത്തിന്റെ മൂല്യവും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നുണ്ടോ, അതോ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തവും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? തെറ്റുകൾ ചെയ്താൽ സംരക്ഷണം ലഭിക്കുമെന്ന് മാത്രമാണോ അവർ പഠിക്കുന്നത്, അതോ തെറ്റുകൾക്ക് ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കണമെന്നും പഠിക്കുന്നുണ്ടോ?

കുട്ടികളെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് അവരുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളെയും ന്യായീകരിക്കലല്ല. അവർ തെറ്റുമ്പോൾ തിരുത്തുക, അപകടകരമായ ശീലങ്ങളെ തടയുക, നിയമങ്ങൾ പാലിക്കാൻ പരിശീലിപ്പിക്കുക, മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനെ സ്വന്തം ജീവന് തുല്യമായി കാണാൻ പഠിപ്പിക്കുക—ഇതെല്ലാം സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

മൂന്ന് യുവജീവനുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ദുരന്തത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾക്കും സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിലെ തർക്കങ്ങൾക്കും മാത്രമായി ചുരുക്കരുത്. അതിൽനിന്ന് സമൂഹം ഒരു പാഠമെങ്കിലും പഠിക്കണം.

കുട്ടികൾക്ക് നല്ലൊരു ജീവിതം നൽകുക എന്നത് അവർക്ക് വിലകൂടിയ വസ്തുക്കൾ വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതല്ല; അവർ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിന് ഭീഷണിയാകാത്ത, ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള മനുഷ്യരായി വളരുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതാണ്.

മാതാപിതാക്കളുടെ വിജയം കുട്ടികളുടെ ആഡംബരത്തിൽ അളക്കേണ്ടതല്ല. അവർ വളർന്നുവരുമ്പോൾ കാണിക്കുന്ന പക്വതയിലും സഹാനുഭൂതിയിലും ഉത്തരവാദിത്തബോധത്തിലുമാണ് അത് അളക്കേണ്ടത്.

കാരണം, ഒരു കുട്ടിക്ക് നല്ലൊരു കാർ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്നത് സാമ്പത്തികശേഷിയുടെ അടയാളമായിരിക്കാം. എന്നാൽ ആ കാർ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്നും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവൻ എത്ര വിലപ്പെട്ടതാണെന്നും പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ് യഥാർഥ രക്ഷാകർതൃത്വത്തിന്റെ അടയാളം.

# മിനി കൂപ്പർ അപകടം: മൂന്ന് ജീവനുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടത് നമ്മുടെ പാരന്റിങ്ങിന്റെ പരാജയവും!

കൊച്ചിയിലെ നെടുമ്പാശ്ശേരി വിമാനത്താവള റോഡിൽ മൂന്ന് വിദ്യാർഥികളുടെ ജീവനെടുത്ത മിനി കൂപ്പർ അപകടം ഒരു വാഹനാപകടം മാത്രമായി കണ്ട് മറന്നുകളയേണ്ട സംഭവമല്ല. അതിനപ്പുറം, നമ്മുടെ കുട്ടികളെ എങ്ങനെയാണ് വളർത്തുന്നത്, അവർക്ക് എന്ത് മൂല്യങ്ങളാണ് പകർന്നുനൽകുന്നത്, സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തവും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നിങ്ങനെ നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഈ ദുരന്തം സമൂഹത്തിനു മുന്നിൽ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്.

ഒരു കുട്ടിക്ക് വിലകൂടിയ കാർ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ മാതാപിതാക്കൾക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കാം. മികച്ച സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കാനും വിദേശയാത്രകൾ നടത്തിക്കൊടുക്കാനും സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്ന ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ ഒരുക്കാനും കഴിഞ്ഞേക്കാം. എന്നാൽ ഇതിനെല്ലാം ഉപരിയായി കുട്ടിക്ക് നൽകേണ്ട ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവന്റെ വില മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബോധം, നിയമങ്ങളോടുള്ള ബഹുമാനം, സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനുള്ള പക്വത, തെറ്റിനോട് 'ഇല്ല' എന്നു പറയാനുള്ള ധൈര്യം. ഇവയൊന്നും പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങാൻ കഴിയില്ല.

**പാരന്റിങ് എന്നത് കുട്ടികളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ചുകൊടുക്കുന്നതല്ല; അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാൻ പാടില്ലെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നതുകൂടിയാണ്.**

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ പല മാതാപിതാക്കളും കുട്ടികൾക്ക് നൽകുന്ന സൗകര്യങ്ങളെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും തങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ അളവുകോലായി കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വിലകൂടിയ ഫോണുകൾ, ആഡംബര വാഹനങ്ങൾ, പണം ചെലവഴിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം, ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്ന ശീലം എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തബോധവും വളരുന്നുണ്ടോ? അതോ കുട്ടികളുടെ സന്തോഷം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനിടയിൽ അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് പരിധികൾ നിശ്ചയിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം നമ്മൾ മറന്നുപോകുന്നുണ്ടോ?

കുട്ടികൾ തെറ്റുകൾ ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ തെറ്റുകൾ തിരുത്തിക്കൊടുക്കുകയും അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് മാതാപിതാക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം. കുട്ടി ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകളെല്ലാം പണംകൊണ്ടോ സ്വാധീനംകൊണ്ടോ പരിഹരിക്കാമെന്ന ധാരണ വളർന്നാൽ, നിയമവും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തവും അവന് എത്രത്തോളം ഗൗരവമുള്ളതായിരിക്കും?

**വാഹനം ഓടിക്കാൻ അറിയുന്നത് മാത്രം പോരാ; എപ്പോൾ വേഗത കുറയ്ക്കണമെന്നും എപ്പോൾ വാഹനം ഓടിക്കരുതെന്നും അറിയണം.** റോഡ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ കഴിവ് തെളിയിക്കാനുള്ള വേദിയല്ല. അവിടെ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനുകളും സുരക്ഷയും നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അമിതവേഗതയും അപകടകരമായ ഡ്രൈവിങ്ങും വെറും വ്യക്തിപരമായ സാഹസങ്ങളല്ല. നിരപരാധികളായ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം തകർക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രവൃത്തികളാണ്.

അതേസമയം, ഈ അപകടത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഉത്തരവാദിത്തവും വസ്തുതകൾ പരിശോധിക്കാതെ മാതാപിതാക്കളുടെ മേൽ മാത്രം ചുമത്തുന്നതും ശരിയല്ല. അപകടത്തിലേക്ക് നയിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ, ഡ്രൈവിങ്ങുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമലംഘനങ്ങൾ, വാഹനത്തിന്റെ ഉപയോഗം, സംഭവത്തിലെ ഓരോരുത്തരുടെയും പങ്ക് എന്നിവ കൃത്യമായി അന്വേഷിച്ചശേഷമേ വ്യക്തികളെക്കുറിച്ച് അന്തിമ നിഗമനത്തിലെത്താനാകൂ. ഒരു ദുരന്തത്തെ പാരന്റിങ്ങിന്റെ പരാജയമായി ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ നീതിയും വസ്തുതകളും കൈവിടരുത്.

എങ്കിലും ഈ സംഭവം ഓരോ മാതാപിതാക്കളും സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു. നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്ക് നമ്മൾ പണം നൽകുന്നുണ്ടോ, അതോ പണത്തിന്റെ മൂല്യവും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നുണ്ടോ, അതോ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തവും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? തെറ്റുകൾ ചെയ്താൽ സംരക്ഷണം ലഭിക്കുമെന്ന് മാത്രമാണോ അവർ പഠിക്കുന്നത്, അതോ തെറ്റുകൾക്ക് ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കണമെന്നും പഠിക്കുന്നുണ്ടോ?

കുട്ടികളെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് അവരുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളെയും ന്യായീകരിക്കലല്ല. അവർ തെറ്റുമ്പോൾ തിരുത്തുക, അപകടകരമായ ശീലങ്ങളെ തടയുക, നിയമങ്ങൾ പാലിക്കാൻ പരിശീലിപ്പിക്കുക, മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനെ സ്വന്തം ജീവന് തുല്യമായി കാണാൻ പഠിപ്പിക്കുക—ഇതെല്ലാം സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

മൂന്ന് യുവജീവനുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ദുരന്തത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾക്കും സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിലെ തർക്കങ്ങൾക്കും മാത്രമായി ചുരുക്കരുത്. അതിൽനിന്ന് സമൂഹം ഒരു പാഠമെങ്കിലും പഠിക്കണം.

**കുട്ടികൾക്ക് നല്ലൊരു ജീവിതം നൽകുക എന്നത് അവർക്ക് വിലകൂടിയ വസ്തുക്കൾ വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതല്ല; അവർ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിന് ഭീഷണിയാകാത്ത, ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള മനുഷ്യരായി വളരുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതാണ്.**

മാതാപിതാക്കളുടെ വിജയം കുട്ടികളുടെ ആഡംബരത്തിൽ അളക്കേണ്ടതല്ല. അവർ വളർന്നുവരുമ്പോൾ കാണിക്കുന്ന പക്വതയിലും സഹാനുഭൂതിയിലും ഉത്തരവാദിത്തബോധത്തിലുമാണ് അത് അളക്കേണ്ടത്.

കാരണം, ഒരു കുട്ടിക്ക് നല്ലൊരു കാർ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്നത് സാമ്പത്തികശേഷിയുടെ അടയാളമായിരിക്കാം. എന്നാൽ ആ കാർ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്നും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവൻ എത്ര വിലപ്പെട്ടതാണെന്നും പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ് യഥാർഥ രക്ഷാകർതൃത്വത്തിന്റെ അടയാളം.

#പാരന്റിങ് #രക്ഷാകർതൃത്വം #റോഡ്സുരക്ഷ #നെടുമ്പാശ്ശേരി #കൊച്ചി #മാതാപിതാക്കളുടെഉത്തരവാദിത്തം #യുവതലമുറ

അപരിചിതരോടൊപ്പമുള്ള യാത്രകൾ: വിദേശത്ത് പഴക്കമുള്ള സംസ്കാരം, ഇന്ത്യയിൽ പുതിയ ട്രെൻഡ്!

ഇന്ന് ഇന്ത്യയിലും കേരളത്തിലും ചർച്ചയാകുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് Stranger Trips അഥവാ അപരിചിതരായ ആളുകളോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുക എന്ന ആശയം. പരസ്പരം അറിയാത്ത കുറച്ചുപേർ ഒരുമിച്ച് യാത്ര ചെയ്യുന്നു, ഒരുമിച്ച് താമസിക്കുന്നു, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു, അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്നു, പുതിയ സൗഹൃദങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ഈ യാത്രകൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രചാരവും ലഭിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഇതിൽ ശരിക്കും പുതുമയുണ്ടോ?

യൂറോപ്പിലും അമേരിക്കയിലും വർഷങ്ങളായി പല രൂപങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു യാത്രാസംസ്കാരമാണിത്. Solo group tours, group backpacking, social travel, organised adventure trips തുടങ്ങിയ രീതികളിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അപരിചിതരായ ആളുകളുടെ സംഘത്തിൽ ചേരാറുണ്ട്. ഒരേ താൽപര്യങ്ങളുള്ള ആളുകളെ പരിചയപ്പെടാനും പുതിയ സ്ഥലങ്ങൾ കാണാനും വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാനും ഇത്തരം യാത്രകൾ സഹായിക്കുന്നു.

അവിടങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണം യാത്രയുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനം മാത്രമല്ല; യാത്രയ്ക്കിടെ പരിചയപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരും അവരുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമാണ്. ഒരേ വീട്ടിൽ നിന്നോ ഒരേ സൗഹൃദവലയത്തിൽ നിന്നോ വരുന്നവരോടൊപ്പം മാത്രം യാത്ര ചെയ്യണമെന്ന നിർബന്ധമില്ല. തനിച്ചായാലും യാത്ര ചെയ്യാം, പുതിയ ആളുകളെ പരിചയപ്പെടാം, സ്വന്തം ജീവിതപരിധിക്ക് പുറത്തുള്ള ലോകത്തെ അറിയാം.

ഇന്ത്യയിൽ ഇപ്പോൾ ഈ ആശയം കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടുന്നതിൽ സമൂഹമാധ്യമങ്ങൾക്കും വലിയ പങ്കുണ്ട്. യാത്രകളുടെ വീഡിയോകൾ, ഫോട്ടോകൾ, അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവ മറ്റുള്ളവരെയും ഇത്തരം യാത്രകളിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു. തിരക്കേറിയ ജോലിജീവിതത്തിനിടയിൽ പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ തേടുന്നവർക്കും സ്വന്തം സൗഹൃദവലയം വികസിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും ഇത് ഒരു അവസരമാണ്.

ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത എന്താണ്?

നമ്മൾ സാധാരണയായി യാത്ര ചെയ്യുന്നത് കുടുംബത്തോടോ സുഹൃത്തുക്കളോടോ പരിചയമുള്ളവരോടോ ഒപ്പമാണ്. എന്നാൽ അപരിചിതരോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവങ്ങളും ചിന്താഗതികളും ജീവിതകാഴ്ചപ്പാടുകളുമുള്ള ആളുകളെ അടുത്തറിയാൻ അവസരം ലഭിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ യാത്ര അവസാനിക്കുമ്പോൾ അപരിചിതർ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി മാറിയിട്ടുണ്ടാകും.

എന്നിരുന്നാലും, വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള ഒരു രീതിയെ ഇന്ത്യയിൽ പുതിയതായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് അതിന്റെ മൂല്യം കുറയുന്നില്ല. ലോകത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് നേരത്തേ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആശയങ്ങൾ മറ്റൊരു സമൂഹത്തിൽ പിന്നീട് ജനപ്രിയമാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. പ്രധാനപ്പെട്ടത് അത് നമുക്ക് എങ്ങനെ പ്രയോജനപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്.

അതേസമയം, അപരിചിതരോടൊപ്പമുള്ള യാത്രകളിൽ സുരക്ഷയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകണം. സംഘാടകരുടെ വിശ്വാസ്യത പരിശോധിക്കുക, യാത്രയുടെ ചെലവും താമസസൗകര്യങ്ങളും മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കുക, സ്വന്തം വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ ജാഗ്രത പാലിക്കുക എന്നിവ അനിവാര്യമാണ്.

ലോകത്ത് നേരത്തേ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ആശയം ഇന്ത്യയിൽ പുതിയ ട്രെൻഡാകുമ്പോൾ അതിനെ അന്ധമായി അനുകരിക്കുകയോ പരിഹസിക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതില്ല. അതിന്റെ നല്ല വശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി വിവേകത്തോടെ സ്വീകരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

യാത്ര എന്നത് ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുക മാത്രമല്ല. ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ ഇതുവരെ പരിചയപ്പെടാത്ത മനുഷ്യരിലൂടെ നമ്മളെത്തന്നെ കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള അവസരം കൂടിയാണ്.

#യാത്ര #സൗഹൃദം #കേരളം #യാത്രാസംസ്കാരം

ഇത് ആറാട്ട് അണ്ണന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞ പോലെ ഉണ്ട്

ഇന്നൊന്നു പറയും, നാളെ വേറൊന്നു പറയും.

ഇതിനെല്ലാം ഉത്തരവാദി media ആണെന്ന് പറയും.

ഇത് എന്റെ ഗർഭം അല്ല എന്നും പറയും