Global Wings - Panjab
Patiala 147001
Here positivity in life is promoted
ਓਹ ਇਕੱਲਾ ਤੁਰਿਆ ਸੀ,
ਫੇਰ 'ਵਹੀਰ' ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਾਤ ਹੱਕ ਦੀ ਕਰਦਾ ਕਰਦਾ,
ਆਪ ਵਿੱਚ 'ਜ਼ੰਜੀਰ' ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ,
ਕਦ ਜਰਦੇ ਨੇ ਨਵਿਆਂ ਨੂੰ?
ਕਿਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਨਾ ਕਰ ਲੈਵਣ,
ਇਹ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦੀਵਾਨਾਂ ਨੂੰ!
ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ,
ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਪਾਰ ਕਈ ਮੁਕਾਮਾਂ ਨੂੰ।
ਸਹਿਮੇ ਹੋਏ ਨੇ ,
ਰੋਕ ਸਕਾਂਗੇ ਕਦ ਤੱਕ
ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ....
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
#ਪੰਜਾਬੀ_ਸ਼ਾਇਰੀ
ਨਾਲੇ ਕਹਿਣਾ
ਰੰਗ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੰਗੇ ਹਾਂ
ਨਾਲੇ ਫੋਟੋ ਬਿਨਾ
ਕੰਮ ਮੇਰਾ ਚਲਦਾ ਨੀ
ਨਾਲੇ ਦੁਨਿਆਵੀਂ ਰੰਗਾਂ
ਵਿਚ ਮਨ ਮੇਰਾ
ਹੁਣ ਖੁੱਭਦਾ ਨੀ
ਨਾਲੇ ਹਾਰ ਸਿੰਗਾਰ
ਫੋਟੋ ਸ਼ੋਪ ਬਿਨਾਂ
ਕੰਮ ਮੇਰਾ ਚਲਦਾ ਨੀ
ਨਾਲੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਾਣੀ
ਹੀ ਚੰਗੀ ਚੰਗੀ
ਹੈ ਲਗਦੀ
ਨਾਲੇ ਟਰੈਡਿੰਗ ਗਾਣੇ ਬਿਨਾ
ਕੰਮ ਮੇਰਾ ਚਲਦਾ ਨੀ
ਨਾਲੇ ਸਾਦਾ ਜੀਵਨ
ਹੈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਮੇਰਾ
ਨਾਲੇ ਫੈਸ਼ਨ
ਕੈਟਵਾਕ ਬਿਨਾ
ਕੰਮ ਮੇਰਾ ਚਲਦਾ ਨੀ
ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਨਾਨਕ ਦੀ
ਕਹਿ ਤਾਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ
ਤੇ ਥਾਂ ਥਾਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ
ਲਿਖੇ ਬਿਨਾ
ਕੰਮ ਮੇਰਾ ਚਲਦਾ ਨੀ
ਕੀ ਹੈ ਏਹ
ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ
ਕਿਸ ਨੂੰ ਭਰਮਾ ਰਹੇ ਹੋ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ,
ਕਿ ਮੈਨੂੰ?
ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ
ਭਰਮਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ
ਬਸ ਏਸ ਲਈ
ਕਿ ਯਾਦ ਰਹਿ ਜਾਵਾਂ...
— ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
ਹਾਲੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਹਰਾ ਹੈ,
ਹਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥ ਦੇ ਰਹੇ ਨੇ,
ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ,
ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ।
ਪਰ ਇੱਕ ਦਿਨ
ਇਹਨਾਂ ਪਰਤ ਜਾਣੈ,
ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ।
ਫ਼ਿਰ ਸਤਾਊ ਇਕੱਲਾ-ਪਨ,
ਫ਼ਿਰ ਲੱਗੂ ਸਭ ਸੁੰਨ੍ਹਾ-ਸੁੰਨ੍ਹਾ।
ਫ਼ਿਰ ਹੋਊ ਉਡੀਕ,
ਉਸ ਦੀ
ਜਿਸ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਆਉਣਾ,
ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਫ਼ਿਰ ਉੱਠੂ ਚੀਸ,
ਜਿਹੜੀ ਅੰਦਰੋ-ਅੰਦਰੀਂ
ਪਊ ਦੱਬਣੀ।
ਉਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਲਈ ਵੀ,
ਮਹਾਰਾਜ ਅੰਗ-ਸੰਗ
ਹੋਵਣ ਸਹਾਈ।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
"ਓਹ ਨੀ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਿੰਦੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਗੇਟ ਲਾਈ ਬੈਠੇ ਨੇ"—ਘਰ ਆ ਕੇ ਕਹਿਣਾ।
ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ, ਜੋ 1982 ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟੀ.ਵੀ. ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਬੱਚੇ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰੇ ਟੀ. ਵੀ. ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵੀ ਡੈਡੀ ਦੁਆਰਾ ਟੈਕਸਲਾ (Texla) ਦਾ 'ਜੈਅ' (Jai) ਮਾਡਲ ਟੀ.ਵੀ. ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਲਾ-ਚਿੱਟਾ (Black & White) ਸੀ—ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇਖਣ ਨਾ ਜਾਣਾ ਪਵੇ। ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਹੀ ਟੀ.ਵੀ. ਦੇਖਣ ਦਾ ਬੜਾ ਚਾਅ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਕਾਰਨ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਪਿਆ, ਉੱਥੇ ਰੰਗੀਨ ਟੀ.ਵੀ. ਨਾਲ ਮਨ ਪਰਚਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਜੇਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਦੀਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਅਕਸਰ ਮਨ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੋਜ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਤਜਰਬਾ ਸੁਝਿਆ; ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬੰਦ ਟੀ.ਵੀ. ਵੱਲ ਬੜੀ ਨੀਝ ਲਾ ਕੇ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ।
ਸੰਤਰੀ, ਜਿਹੜਾ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਟੀ.ਵੀ. ਤਾਂ ਬੰਦ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਉਂ ਇਸ ਵੱਲ ਦੇਖੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ? ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਸੰਤਰੀ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਨਾ ਗਿਆ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਆਨ ਤਾਂ ਕਰ ਲਓ।"
ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, "ਨਹੀਂ, ਅੱਜ ਇੱਦਾਂ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।"
ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਪਰ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਗੌਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ!
ਇਹ ਤਾਂ ਇੱਕ ਤਜਰਬਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਟੀ.ਵੀ. ਵਿੱਚ ਫ਼ੋਟੋ ਆ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਖੁੱਭਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਕਰੀਨ ਬੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਖਾਲੀ ਸਕਰੀਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਅਕਸ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਾਂਗ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਦਾਂ ਹੀ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਮੋਬਾਈਲ ਦੀ ਬੰਦ ਸਕਰੀਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਲਈ ਧਿਆਨ (Meditation) ਲਾਉਣ ਲਈ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਬਾਹਰ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬੰਦ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਿੱਸਣ ਲੱਗਣ।
— ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
#ਪੰਜਾਬੀ_ਸਾਹਿਤ #ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ
ਉਹ ਅਕਸਰ ਨਸੀਹਤ ਕਰਦਾ, "ਬਾਬਾ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਭਲਾ ਕੰਮ-ਕਾਜ ਠੱਪ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸਲਾਹ ਲੈ ਲਵੇ। ਇੱਕ ਤਾਂ ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਵਿਅੰਗ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਿਅੰਗ ਦਾ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੀਰੀਅਸ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਿਅੰਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।"
ਉਹਦੀ ਗੱਲ ਵਿਚ ਵਜ਼ਨ ਸੀ ।
ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਕਿ " ਧੰਨ ਦੌਲਤ ਕਿਹੜਾ ਕੋਈ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਏਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ", ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, "ਬਈ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਊਂ, ਮੈਨੂੰ ਤਰੀਕਾ ਪਤਾ ਹੈ!" 😅
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਇੰਝ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੱਚੀਂ ਹੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਊਗਾ। ਇਹਦਾ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭ ਹੀ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ।
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਵਰਤਨ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬੰਦ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੋਚਦੇ ਹੋਣੇ ਕਿ — "ਇਹ ਜਿਉਂਦੇ ਜੀਅ ਕੁਝ ਪੱਲਾ ਨਹੀਂ ਝਾੜਦਾ, ਮਰ ਕੇ ਵੀ ਇਸ ਨੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲੈ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਆਪਾਂ ਟਾਈਮ ਕਿਉਂ ਖਰਾਬ ਕਰੀਏ?"
— ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
ਚੜ੍ਹਦੇ ਬੁਢਾਪੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੋੜ 'ਤੇ,
ਮੇਰਾ ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਫੇਰ ਮੇਲ ਹੋਇਆ।
ਦਸ ਸਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਸੀ,
ਫੇਰ ਜੀਵਨ ਗ੍ਰਹਿਸਥ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਵਿਤਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਦ
ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰੇ ਹੋ ਗਈ ਸੀ,
ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰਾ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ
ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਫੇਰ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਏਕਾਂਤ ਮਿਲਿਆ,
ਕਵਿਤਾ ਵੀ ਨਾਲ ਸੀ,
ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਮਲਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ
ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ,
ਉਸ ਨੇ ਸਹੇਲੀ 'ਕਥਾ' ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲਾਇਆ।
★ ★ ★
ਜਿਸ 'ਤੇ ਹੱਕ ਜਤਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ,
ਤੇਰੀ ਕਵਿਤਾ ਸਰੇ-ਬਜ਼ਾਰ, ਸਰੇ-ਆਮ
ਸਭਨਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਫਿਰਦੀ।
ਕਈਆਂ ਉਸ ਨੂੰ
ਛੰਦ-ਅਰੂਜ਼ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਲੈਣਾ ਏ
ਤੂੰ ਤਾਂ ਬੰਧਨ-ਮੁਕਤ ਹੀ ਕਰ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪੇ ਹੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤੇ ਸਦਾ ਹੈ ਲਗਦੀ ਆਪਣੀ ਜਹੀ।
ਤੂੰ ਵੀ ਰੱਖੇਂ ਖੋਲ੍ਹ ਜੇ ਦਿਲ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ,
ਤੇ ਰਾਤੀ ਦੀਵਾ ਬਾਲ ਰੱਖਿਆ,
ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਰਚਨਾ ਵੀ ਹੈ ਮਿਲ ਜਾਣੀ।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
#ਪੰਜਾਬੀ_ਕਵਿਤਾ
'H ਬਲਾਕ' ਬੈਰਕ ਵਿੱਚ 'ਭਲਵਾਨ' ਦਾ ਚੰਗਾ ਦਬਦਬਾ ਸੀ। ਛੇ ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਕੱਦ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਚੋਪੜੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ—ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਜੁੱਸੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਬੋਲਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਦਾ। ਪਰ ਇਸੇ ਬੈਰਕ ਦੇ ਕੋਨੇ ਵਾਲੀ ਚੱਕੀ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਸੀ ਛਾਂਟਵੇਂ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਪਿਚਕੂ, ਜੋ ਜੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਭਲਵਾਨ ਦੇ ਅੱਧ ਵਰਗਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਦਿਮਾਗ਼ੋਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਘੰਟੇ ਬੰਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹਣ 'ਤੇ ਬਾਹਰ ਟਹਿਲਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਸੀ। ਸਮਾਂ ਲੰਘਾਉਣ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਨੀਮ-ਅਨ੍ਹੇਰੀ ਰੋਸ਼ਨਦਾਨੀ ਹੇਠ ਬੈਠ ਕੇ ਸ਼ਤਰੰਜ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਭਲਵਾਨ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਂਗ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਧੌਂਸ ਜਮਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਪਿਚਕੂ ਸ਼ਤਰੰਜ ਦੀ ਚਾਲ ਬੜੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਿਚਕੂ ਨੇ ਭਲਵਾਨ ਦੇ ਵਜ਼ੀਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਅਜਿਹੀ 'ਸ਼ਹਿ-ਮਾਤ' ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਭਲਵਾਨ ਦੀ ਹੇਠੀ ਹੋ ਗਈ। ਪਿਚਕੂ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ, "ਭਲਵਾਨ ਜੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੰਦੇ ਢਾਹੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਨੇ, ਰਾਜੇ ਨਹੀਂ!"
ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਭਲਵਾਨ ਦੀ ਅਣਖ ਨੂੰ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਚੁੱਭ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਓ ਦੇਖਿਆ ਨਾ ਤਾਓ, ਪਿਚਕੂ ਦੀ ਗੱਲ੍ਹ 'ਤੇ ਦੋ ਕਰਾਰੇ ਥੱਪੜ ਧਰ ਦਿੱਤੇ। ਰੌਲਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸੰਤਰੀ ਭੱਜਾ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਛਡਾਇਆ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਵਜੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਚੱਕੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ, ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਤਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਕੈਦੀ ਬੰਦ ਸਨ, ਪਿਚਕੂ ਭਲਵਾਨ ਦੀ ਚੱਕੀ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਬਾਹਰੋਂ ਇੰਜ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਪਿਚਕੂ ਨੇ ਸੀਖਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਕਿਹਾ, "ਭਲਵਾਨ ਜੀ... ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਚੱਕੀ ਅੱਗੋਂ ਲੰਘਾਂਗਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਸਮਝ ਲਈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗਾਲ੍ਹ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਦੀ!"
ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਭਲਵਾਨ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਖੌਲ ਉੱਠਿਆ। ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀਆਂ ਸਲਾਖਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਗੰਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗਾ, "ਓਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ! ਸੰਤਰੀਆ, ਖੋਲ੍ਹ ਇਹਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ!" ਪਿਚਕੂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਇਹ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਖੇਡ ਬਣ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਪਿਚਕੂ ਦੀ ਬੰਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ, ਉਹ ਭਲਵਾਨ ਦੀ ਚੱਕੀ ਅੱਗੋਂ ਲੰਘਦਿਆਂ ਬੜੀ ਸ਼ਰਾਫ਼ਤ ਨਾਲ 'ਰਾਮ-ਰਾਮ' ਬੋਲਦਾ ਤੇ ਕਦੇ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ, ਕਦੇ ਦੋ। ਇਹ ਦੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਭਲਵਾਨ ਅੱਗ-ਬਬੂਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਚੱਕੀ ਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਜੰਗਲੇ ਨਾਲ ਸਿਰ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦਾ ਅਤੇ ਚੀਕ-ਚੀਕ ਕੇ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦਾ।
ਸੰਤਰੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਭਲਵਾਨ ਐਵੇਂ ਹੀ ਨਜਾਇਜ਼ ਰੌਲਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੰਤਰੀ ਪੁੱਛਦਾ, "ਭਲਵਾਨਾ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਏਂ?" ਤਾਂ ਭਲਵਾਨ ਚੀਕਦਾ, "ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਗਿਆ ਹੈ!"
ਸੰਤਰੀ ਆਖਦਾ, "ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਤਾਂ ਵਿਚਾਰਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ 'ਰਾਮ-ਰਾਮ' ਕਰਦਾ ਲੰਘਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ!"
ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਜੇਲ੍ਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਭਲਵਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸ਼ਾਂਤ ਸਮਝ ਕੇ 24 ਘੰਟੇ ਚੱਕੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੰਦ ਰੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਿਨਾਂ ਹੱਥ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਵੀ ਮੰਦਾ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲੇ, ਪਿਚਕੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਲਵਾਨ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਸੇ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਵਰਤ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੱਲਾ (ਪਾਗਲ) ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਭਲਵਾਨ ਨੇ ਵੀ ਜੁਗਤ ਲਗਾਈ ਅਤੇ ਪਿਚਕੂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ 'ਤੂੰ ਇਹ ਘਸੁੰਨ ਦੇਖ, ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਸੇਮ ਟੂ ਯੂ (Same to you)!' ਜਦੋਂ ਭਲਵਾਨ ਇੰਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਪਿਚਕੂ ਹੁਣ ਭਲਵਾਨ ਨੂੰ ਛੇੜਨੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਲਵਾਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਦਾਅ ਖੇਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਬੰਦੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਿਆ ਸੀ।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
# Facebook Post
'ਚਉਬੋਲੀ' ਤੋਂ 'ਅਲਗੋਰਿਦਮ' ਤੱਕ: 'ਲਾਇਕ-ਕਮੈਂਟ' ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਰੰਸੀ
ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕ ਵਿਜੈ ਦਾਨ ਦੇਥਾ ਦੀ ਚਰਚਿਤ ਕਹਾਣੀ 'ਚਉਬੋਲੀ' (ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰੋ. ਹਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਪੰਨੂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਬਿਰਤਾਂਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਉਬੋਲੀ ਦਾ ਮੌਨ ਵਰਤ (ਚੁੱਪ) ਛੁਡਵਾਉਣ ਲਈ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਮਨ-ਘੜਤ, ਅਧੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪਹੇਲੀਨੁਮਾ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਤਰਕ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਾਰ ਬੋਲਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਪੁਰਾਤਨ ਲੋਕ-ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਜੇਕਰ ਅੱਜ ਦੇ ਡਿਜੀਟਲ ਯੁੱਗ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਦੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਦਾ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਅਲਗੋਰਿਦਮ ਵੀ ਠੀਕ ਉਹੀ 'ਚਉਬੋਲੀ' ਵਾਲੀ ਜੁਗਤ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ! 🎯
ਅੱਜ ਫੇਸਬੁੱਕ, ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ ਜਾਂ ਯੂ-ਟਿਊਬ 'ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਧੂਰੀਆਂ, ਭੜਕਾਊ, ਜਾਂ ਸੱਚ-ਝੂਠ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ/ਰੀਲਾਂ ਪਰੋਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਅੱਗੇ ਨਾ ਲੰਘੇ। ਉਹ ਚਉਬੋਲੀ ਵਾਂਗ ਭਾਵੇਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਮੰਦਾ, ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਕਮੈਂਟ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਜ਼ਰੂਰ ਲਵਾਏ।
ਇੱਥੇ ਅਲਗੋਰਿਦਮ ਲਈ ਇਹ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ—ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ 'ਐਂਗੇਜਮੈਂਟ' (Engagement) ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਅੱਜ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਪਟੋਕਰੰਸੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ 'ਲਾਇਕ, ਕਮੈਂਟ ਅਤੇ ਸ਼ੇਅਰ' ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਆਭਾਸੀ (Virtual) ਕਰੰਸੀ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਵੀ ਪੈਸਾ ਤੇ ਸ਼ੁਹਰਤ ਕਮਾਉਣ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਕੂਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਵੀ ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਝਾਂਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ🤔
— ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨਿਅਰ
"ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੈਂ ਡਿਓਢੀ ਜਾ ਕੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਦੀ ਰੇਲ ਬਣਾ ਤੀ, ਸਿੱਧਾ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਹੀ ਇਹ ਕਿਹਾ .... ਉਹ ਕਿਹਾ!"
ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ ਕਰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਡਿਓਢੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਪਹਿਲਾਂ-ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਬਈ ਦਲੇਰ ਬੰਦੇ ਹੀ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਇੰਨੀ ਬੇਬਾਕੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਹੀ ਖਹਿੜਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਤਲਖ਼ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਝਿਜਕ ਜਾਈਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਕਿਵੇਂ ਨਿਧੜਕ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ!
ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਹੀ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਮੈਂ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਕੰਧ ਕੋਲ ਪਈ ਅਲਮਾਰੀ ਦੇ ਓਹਲੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਫ਼ਸਰ ਕੋਲ ਪੇਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਪਾਉਂਦੇ ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਫ਼ ਸੁਣਦੀ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਅਫ਼ਸਰ ਦੇ ਗੋਡੀਂ ਹੱਥ ਲਾਉਣ ਲਈ ਝੁਕਦੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਜਾਂਦੇ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ-ਖੜ੍ਹੇ ਹੀ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੋਗਲਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ। ਬਾਹਰ ਸ਼ੇਰ ਬਣ ਕੇ ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਅਫ਼ਸਰ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਰੋਣਾ ਰੋਂਦੇ, ਪਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਹੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਰੋਅਬ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਬੇਸ਼ਰਮ ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਮਿਲਦੇ ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਗ-ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕਹਿੰਦੇ, "ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਨਾ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਖਰੀਆਂ-ਖਰੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਸੀ?"
ਮੈਂ ਵੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਬਾਈ, ਢੀਠਤਾਈ ਵੀ ਅੱਜ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਬਲੀਅਤ ਈ ਹੈ!
— ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
ਲੜਦਾ ਸੀ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬੰਦ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ
ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਦਾ
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਲਾਈਵ ਹੋ ਕੇ
ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਾਗਰੂਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ
ਸਰੇ-ਬਾਜ਼ਾਰ ਸੀ ਭਾਂਡਾ ਭੰਨਦਾ
ਉਸ ਸਵੇਰ ਲਾਈਵ ਹੋ ਕੇ ਬੋਹਣੀ ਵੇਲੇ
ਵਰਤਿਆ ਭਾਣਾ
ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਠੀਕਰ ਟੁੱਟਾ
ਲਹੂ ਨਾਲ ਕਰਤਾ ਲਾਲੋ-ਲਾਲ
ਸੱਚ ਦੀ ਸੀ ਆਵਾਜ਼
ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ ਹੁਣ ਵੀ
ਜਿਉਦੇ ਜੀ ਜੋ ਸੀ ਕਰ ਰਹਿਆ
ਮਰ ਕੇ ਪਾ ਗਿਆ ਹਾਹਾਕਾਰ
ਪਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਝੋਟਾ ਜੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨੂੰ ਸਿਜਦਾ!
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਇੰਜੀਨੀਅਰ
#परविंदर_सिंह_झोटा # ਪਰਵਿੰਦਰ_ਸਿੰਘ_ਝੋਟਾ
Patiala 147001
Patiala 147001
APNE Punjab
happy health india
Near Ravidas Mandir Road Bhadson, Patiala 147202
my fashion and video playing
Urban Estate, Patiala 147002
Baldev SinghC/O Norata Singh , Village :- Kheri Manian , P O :- Kalyan , Punjab , Patiala, Patiala 147001
Patiala 147001
Founded by Rajwi Ghuman in 2011, The Rajwi Group is a business house involved in marketing & selling
Patiala 147001
life changing group team fire 64
Patiala, Patiala 147002
Ayruvadic
Near Passi Road Patiala, Patiala 147001
I am from sohpalia Ayurvedic Center (govt. regd) Patiala
Patiala 147001
good boy
Patiala
check video results and use and fell results
Be the first to know and let us send you an email when Mind Cafe posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.
We will notify you when anything happens in Patiala.
Save businesses and follow local categories.
Complete the verification to continue.