Cam Media

ប្រវត្តិ សង្ខេប​ «ភិក្ខុត្រូវខ្លាស៊ី»
១. ការចេញទៅបំពេញសមណធម៌
មានភិក្ខុមួយក្រុម (ក្នុងគម្ពីរខ្លះបញ្ជាក់ថាមានចំនួន ៣០ អង្គ) បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ព្រៃជ្រៅមួយ ដើម្បីស្វែងរកទីសេនាសនៈដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ក្នុងការបំពេញសមណធម៌ និងចម្រើនវិបស្សនាកម្មដ្ឋាន។ ព្រៃនោះជាព្រៃធំ មានសភាពស្ងាត់ជ្រងំ និងជាកន្លែងដែលសម្បូរទៅដោយសត្វសាហាវ ពិសេសគឺសត្វខ្លាធំៗ។
២. ឧបសគ្គ និងការលុកលុយពីសត្វខ្លា
នៅពេលយប់ ក្នុងខណៈដែលភិក្ខុទាំងឡាយកំពុងតែគង់ឈរធ្វើធម៌ ឬដើរចង្ក្រមតាមកន្លែងរៀងៗខ្លួន ស្រាប់តែមានសត្វខ្លាធំមួយ បានមកលបលួចខាំទាញយកភិក្ខុម្តងមួយអង្គៗទៅស៊ីជាចំណី។
ទោះបីជាដឹងថាមានគ្រោះថ្នាក់ និងមានភិក្ខុជាមិត្តរួមធម៌ត្រូវខ្លាស៊ីជាបន្តបន្ទាប់ក៏ដោយ ក៏ភិក្ខុដែលនៅសល់មិនមានចិត្តភ័យខ្លាចរត់ចោលសីលវន្ត ឬបោះបង់ការតាំងចិត្តនោះឡើយ។ លោកនៅតែបន្តការធ្វើសមណធម៌ដោយស្ងប់ស្ងៀម។
៣. ការរក្សាសីល និងការអស់ទៅនៃអាសវៈ (ករណីភិក្ខុអង្គចុងក្រោយ)
រហូតដល់វេនភិក្ខុអង្គមួយ (ដូចបង្ហាញក្នុងរូបភាព) ត្រូវបានខ្លាចាប់ខាំទាញយកទៅ។ នៅក្នុងខណៈដែលខ្លាកំពុងតែខាំអូសរាងកាយរបស់លោក និងចាប់ផ្តើមស៊ីពីជើងឡើងមកនោះ លោកមិនបានខឹងសម្បារ ឬស្រែកយំអង្វរករជីវិតពីសត្វខ្លានោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ៖
លោកមានសតិដឹងខ្លួនជានិច្ច៖ លោកបានយកការឈឺចាប់តាមផ្លូវកាយនោះ មកធ្វើជាអារម្មណ៍នៃកម្មដ្ឋាន (វេទនានុបស្សនាស្មារតី)។
ពិចារណាពីសង្ខារ៖ លោកមើលឃើញថារាងកាយនេះមិនមែនជារបស់ខ្លួន ពិតជាមិនទៀង កើតមានទុក្ខ និងជាអនត្តា។
សម្រេចធម៌៖ ដោយសារចិត្តដែលស្ងប់ មិនកម្រើកញាប់ញ័រដោយលោភៈ ទោសៈ មោហៈ និងការរក្សាសីលដ៏បរិសុទ្ធ ក្នុងខណៈដែលខ្លាកំពុងតែស៊ីរាងកាយរបស់លោកនោះ លោកក៏បានសម្រេចធម៌ជា ព្រះអរហន្ត រួចផុតពីទុក្ខទាំងពួង មុនពេលដែលដង្ហើមចុងក្រោយត្រូវដាច់ទៅ។
អត្ថន័យ និងការអប់រំក្នុងរឿងនេះ
ការរក្សាសីលស្មើជីវិត៖ បង្ហាញពីស្មារតីដ៏មាំមួនរបស់ព្រះភិក្ខុសង្ឃក្នុងពុទ្ធសាសនា ដែលសុខចិត្តលះបង់សាច់ឈាមនិងជីវិតជាជាងដាច់សីល។

ច្បាប់កម្មផល និងសតិ៖ រំលឹកឲ្យឃើញថា គ្រោះថ្នាក់អាចកើតឡើងគ្រប់ពេល ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់គឺការមាន «សតិ» គ្រប់គ្រងចិត្តមិនឲ្យធ្លាក់ទៅក្នុងអកុសល ទោះបីជាស្ថិតក្នុងស្ថានភាពស្លាប់រស់ក៏ដោយ។
ការឈ្នះសេចក្តីស្លាប់៖ ការស្លាប់របស់លោកគឺស្លាប់តែរាងកាយ ប៉ុន្តែចិត្តរបស់លោកបានរួចចាកផុតពីវដ្តសង្សារ ក្លាយជាព្រះអរហន្តដ៏វិសេស។
​ (​ ជ្រះថ្លា​អនុមោទនា​ ភិក្ខុ​ចន្ទ​មុនី​រោ​ )

អ្នកត្រូវយល់នូវរឿងពិតមួយគឺមនុស្សប្រុស មិនមែនមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានទេ។
បើគេអាចផ្លាស់ប្តូរបានថែមទាំងផ្លាស់ប្តូរបានច្រើនទៀតផង។
មនុស្សប្រុសម្នាក់ដែលធ្លាប់តែព្រងើយកន្តើយ ក៏នៅតែអាចរៀនពីវិធីយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យបានច្រើនជាងមុន។
-ម្នាក់ដែលធ្លាប់តែគំរោះគំរើយ ក៏នៅតែអាចក្លាយជាទន់ភ្លន់ជាងមុន។
-ម្នាក់ដែលធ្លាប់តែដើរលេងពាលា ក៏នៅតែអាចចេះគិតគូរពីគ្រួសារ។
-ម្នាក់ដែលធ្លាប់តែយកខ្លួនឯងជាធំ ក៏នៅតែអាចបន្ទាបខ្លួនចុះ... ប្រសិនបើនៅក្នុងចិត្តរបស់គេខ្លាចបាត់បង់មនុស្សស្រីដែលនៅក្បែរខ្លួនគេពិតប្រាកដ។
បញ្ហាមិនដែលជា “តើគេអាចផ្លាស់ប្តូរបានឬទេ” នោះឡើយ។
បញ្ហាគឺ៖តើគេចង់ផ្លាស់ប្តូរដើម្បីអ្នក ឬក៏អត់?
ពីព្រោះនៅពេលដែលមនុស្សប្រុសស្រឡាញ់អ្នកពិតប្រាកដ គេនឹងមិនបណ្តោយឲ្យអ្នកនិយាយដដែលៗពីការឈឺចាប់តែមួយនោះឡើយ។
គេនឹងមិនធ្វើឲ្យអ្នកយំដោយសាររឿងដដែលៗជាច្រើនដងនោះទេ។
**មិនបណ្តោយឲ្យអ្នកនិយាយថា៖ “ខ្ញុំហត់ហើយ” រហូតដល់លែងមានកម្លាំងនឹងនិយាយ។
**មិនបណ្តោយឲ្យអ្នកសួរខ្លួនឯងថា ហេតុអ្វីរឿងតូចតាចដូចជា ការយកចិត្តទុកដាក់ ការស្តាប់ ការគោរព... ដែលអ្នកក៏ត្រូវសុំគេដែរ។
មនុស្សដែលមានអ្នកនៅក្នុងចិត្ត គេនឹងចេះខ្លាចគឺ
*ខ្លាចធ្វើឲ្យអ្នកពិបាកចិត្ត។
*ខ្លាចអ្នកខកចិត្ត។
*ខ្លាចអ្នកនៅស្ងៀម។
*ខ្លាចថ្ងៃណាមួយអ្នកលែងចង់ពន្យល់ទៀត។
ចំណែកមនុស្សដែលមិនផ្លាស់ប្តូរ មិនចង់ផ្លាស់ប្តូរ មិនព្រមមើលខ្លួនឯងឡើងវិញ... នោះអ្នកក៏កុំបន្តបោកប្រាស់ខ្លួនឯងទៀតអី។
*មិនមែនគេមិនយល់ទេ គឺគេមិនសូវស្រឡាញ់អ្នកខ្លាំងល្មមនឹងកែប្រែ។
*មិនមែនគេមិនដឹងថាអ្នកឈឺចាប់ទេ គឺការឈឺចាប់របស់អ្នកវាមិនទាន់សំខាន់ល្មម ដើម្បីឲ្យគេដាក់មានៈរបស់គេចុះ។
មនុស្សប្រុសនៅពេលស្រឡាញ់ពិតប្រាកដ ពួកគេនឹងធ្វើសកម្មភាព។
ចំណែកនៅពេលស្រឡាញ់មិនគ្រប់គ្រាន់ ពួកគេនឹងមានលេស។
“បងជាមនុស្សបែបហ្នឹងហើយ។”
“អូនត្រូវតែទទួលយកចរិតរបស់បង។”
“គ្មានរឿងអីផង ហេតុអីអូនធ្វើរឿងធំម្ល៉េះ។”
“បងផ្លាស់ប្តូរមិនបានទេ។”
ទេ!
មិនមែនផ្លាស់ប្តូរមិនបានទេ។
គ្រាន់តែគេឃើញអ្នកនៅតែទីនោះ នៅតែអត់ទោស នៅតែរង់ចាំ នៅតែចិត្តទន់... ទើបគេមិនឃើញពីភាពចាំបាច់ដែលត្រូវផ្លាស់ប្តូរ។
ហេតុនេះហើយ អ្នកកុំយកពេលវេលាដ៏មានតម្លៃរបស់អ្នកទៅដូរយកការរង់ចាំមនុស្សប្រុសម្នាក់ឲ្យធំដឹងក្តីដោយសារទឹកភ្នែករបស់អ្នកអី។
មនុស្សប្រុសដែលស្រឡាញ់អ្នកពិតប្រាកដ នឹងមិនបង្ខំឲ្យអ្នករង់ចាំគេផ្លាស់ប្តូរដោយគ្មានសង្ឃឹមនោះទេ។
គេនឹងផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តងៗរាល់ថ្ងៃ...
ពីព្រោះគេយល់ថា ការបាត់បង់អ្នក ទើបជារឿងដែលគួរឲ្យខ្លាចបំផុត។
ហើយប្រសិនបើថ្ងៃណាមួយ អ្នកហត់នឹងការរង់ចាំ ហត់នឹងការរំលឹក ហត់នឹងការសង្ឃឹមហើយក៏ខកចិត្តវិញ...
នោះសុំឲ្យចាំថា៖មានមនុស្សខ្លះផ្លាស់ប្តូរតែនៅពេលដែលអ្នកនៅមានតម្លៃគ្រប់គ្រាន់នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។
ចំណែកប្រសិនបើអ្នកឈឺចាប់រហូតដល់អស់កម្លាំងល្ហិតល្ហៃ ហើយពួកគេនៅតែព្រងើយកន្តើយ នោះអ្វីដែលអ្នកត្រូវការ មិនមែនជាការរង់ចាំបន្ថែមទៀតទេ គឺមានសេចក្តីក្លាហានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីលែងដៃ។

ប្រភព: ហ្វេសបុក

ព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានលើកឡើងនេះ គឺជាការចាប់ផ្តើមដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមបំផុតនៃលំនាំព្រះពោធិសត្វរបស់ #ព្រះសមណគោតមបរមគ្រូ។ នេះជាជាតិដំបូងបង្អស់ដែលទ្រង់បាន « #បណ្តុះមហិច្ឆតា និងពោលវាចាប្រាថ្នាជាព្រះពុទ្ធ» ( #បឋមចិត្តុប្បាទ) កាលដែលទ្រង់សោយព្រះជាតិជាបុរសកំសត់ម្នាក់ មាននាមថា « #មហាជនក» (ក្នុងគម្ពីរខ្លះហៅថា #សត្តុភេស្តា ប៉ុន្តែសាច់រឿងគឺតែមួយ មិនមែន #ព្រះមហាជនកក្នុងទសជាតកនោះទេ)។

សេចក្តីរៀបរាប់នៃហេតុការណ៍ក្នុងអតីតជាតិដ៏ឆ្ងាយនោះ មានដំណើររឿងដូចតទៅ៖

១. #ស្ថានភាពជីវិតនិងការចេញដំណើរតាមសំពៅ
កាលនោះ ព្រះពោធិសត្វកើតជាកូនប្រុសក្នុងគ្រួសារក្រីក្រតោកយ៉ាកមួយ។ ក្រោយពីឪពុកបានចែកឋានទៅ ទ្រង់រស់នៅជាមួយមាតាដ៏ជរាដោយក្តីកតញ្ញូបំផុត។ ដោយសារតែជីវភាពខ្សត់ខ្សោយ យុវជននោះបានសម្រេចចិត្តទទួលជួលគេធ្វើការនៅលើសំពៅជំនួញមួយ ដែលត្រូវធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់មហាសមុទ្រទៅកាន់ប្រទេសដទៃ ដើម្បីស្វែងរកប្រាក់កម្រៃមកចិញ្ចឹមមាតា។ ដោយក្តីស្រឡាញ់ និងមិនដាច់ចិត្តទុកមាតាចោល យុវជននោះក៏បាននាំមាតាឡើងជិះសំពៅនោះទៅជាមួយដែរ។

២. #ហេតុការណ៍សំពៅលិចនិងការតស៊ូកណ្តាលមហាសមុទ្រ
ឆ្លងដែនបានប៉ុន្មានថ្ងៃ ស្រាប់តែមានព្យុះសង្ឃរាយ៉ាងខ្លាំងក្លាបានបោកបក់មកលើមហាសមុទ្រ ធ្វើឲ្យសំពៅដ៏ធំនោះត្រូវរលកបោកបែកធ្លាយ និងលិចលង់ទៅក្នុងទឹកសមុទ្រដ៏ជ្រៅ។ មនុស្សម្នាទាំងឡាយលើសំពៅ ខ្លះត្រូវត្រីនិងល្មូនសមុទ្រខាំស៊ី ខ្លះទៀតលិចទឹកស្លាប់យ៉ាងអាណោចអាធ័ម។

នៅក្នុងវិនាទីដ៏រន្ធត់នោះ ព្រះពោធិសត្វមិនបានគិតពីអាយុជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ។ ទ្រង់បានហែលទឹកទៅរកមាតា យ៉ាងលឿន រួច លើកមាតាឲ្យអង្គុយលើស្មាទាំងពីរ របស់ខ្លួន ហើយចាប់ផ្តើមហែលទឹកឆ្លងកាត់រលកធំៗ កណ្តាលមហាសមុទ្រដ៏ធំល្វឹងល្វើយគ្មានកោះត្រើយ។

ទ្រង់បានប្រើកម្លាំងកាយ និងកម្លាំងចិត្តដ៏មហិមា ហែលទឹកលីមាតាលើស្មាបែបនោះអស់រយៈពេល ៧ថ្ងៃ ៧យប់ (គម្ពីរខ្លះថា ៣ថ្ងៃ) ដោយមិនព្រមបោះបង់ចោលមាតាឡើយ សូម្បីតែរាងកាយត្រូវទន់ដៃទន់ជើងជិតដាច់ខ្យល់ស្លាប់ទៅហើយក្តី។

៣. #ពាក្យអធិដ្ឋានដ៏អស្ចារ្យ (បឋមចិត្តុប្បាទ)
ខណៈដែលកំពុងហែលទឹកទាំងល្វើយកណ្តាលរលកសមុទ្រ ស្រាប់តែមាន ព្រហ្មមួយអង្គព្រះនាម #ឃដិការមហាព្រហ្ម បានសម្លឹងមកឃើញទង្វើដ៏កម្រ និងមហាកតញ្ញូនោះ ក៏កើតសេចក្តីជ្រះថ្លា ហើយបានស្រែកសួរពីលើអាកាសមកថា៖

«នែបុរសចៅ! ចូរអ្នកកុំអាលខ្សោះកម្លាំងចិត្តអី ចូរអ្នកប្រាថ្នានូវរបស់ដែលអ្នកចង់បានចុះ វានឹងសម្រេចដូចបំណង!»

មាតាដែលអង្គុយលើស្មា ឃើញកូនប្រុសហែលទឹកទាំងលំបាកលំបិនជិតក្ស័យជីវិតបែបនោះ ក៏បានរំភើបចិត្តស្រក់ទឹកភ្នែក ហើយពោលលើកទឹកចិត្តកូនឲ្យតាំងចិត្តប្រាថ្នាការរួចចាកទុក្ខ។

ពេលនោះ ព្រះពោធិសត្វក្រឡេកមើលសមុទ្រដ៏ធំធេង និងនឹកដល់វាលវដ្តសង្សារដែលពោរពេញដោយទុក្ខសោក រួចទ្រង់ក៏បានពោលពាក្យអធិដ្ឋាន ៣ ប្រយោគ (វាចាចិត្តុប្បាទ) យ៉ាងខ្លាំងៗបន្លឺឡើងកណ្តាលមហាសមុទ្រថា៖

ពុទ្ធោ ពោធេយ្យំ
មុត្តោ មោចេយ្យំ
តិណ្ណោ តារេយ្យន្តិ។

សេចក្តីប្រែសម្រួល÷
-ពុទ្ធោ ពោធេយ្យំ
កាលបើអត្មាអញបានត្រាស់ដឹងហើយ នឹងញុំាងអ្នកដទៃឲ្យបានត្រាស់នូវធម៌នោះដែរ

-មុត្តោ មោចេយ្យំ
កាលបើអត្មាអញបើបានរួចចាកទុក្ខហើយ នឹងញ៉ាំងនាំសត្វលោកឲ្យរួចចាកសេចក្តីទុក្ខផងដែរ

-តិណ្ណោ តារេយ្យន្តិ
កាលបើអត្មាអញឆ្លងផុតវាលវដ្តសង្សារហើយ នឹងញ៉ាំងនាំសត្វលោកឲ្យឆ្លងផុតសង្សារវដ្តគឺការកើតចាស់ឈឺស្លាប់នេះផងដែរ។

ទ្រង់បានសង្កត់ធ្ងន់ថា៖ «ប្រសិនបើអាត្មាអញមានបុណ្យបារមី បានឆ្លងផុតពីមហាសមុទ្រនេះទៅដល់ត្រើយដោយសុវត្ថិភាព អាត្មាអញសូមតាំងចិត្តប្រាថ្នាជាព្រះពុទ្ធមួយអង្គក្នុងអនាគតកាល ដើម្បីស្រង់សត្វលោកទាំងឡាយឲ្យឆ្លងផុតពីសមុទ្រទុក្ខនៃវដ្តសង្សារនេះដែរ!»

៤. #លទ្ធផលនៃមហាកុសល
ក្រោយពីពាក្យអធិដ្ឋានដ៏មានអានុភាពនោះបានបន្លឺឡើង ដោយអំណាចនៃកម្លាំងកតញ្ញូផង និងកម្លាំងចិត្តប្រាថ្នាដ៏មហិមាផង ស្រាប់តែធ្វើឲ្យទេវតា និងព្រះព្រហ្មចុះមកជួយឧបត្ថម្ភ ធ្វើឲ្យបុរសកំសត់ និងមាតាបានឆ្លងផុតទៅដល់ត្រើយម្ខាងដោយសុវត្ថិភាព។

ហេតុការណ៍នេះហើយ គឺជា «ចំណុចចាប់ផ្តើមដំបូងបង្អស់» នៃការសន្សំបារមីរបស់ព្រះសាក្យមុនីគោតម ដែលកាលនោះទ្រង់គ្រាន់តែជាការតាំងចិត្ត និងពោលពាក្យប្រាថ្នាដោយខ្លួនឯង (មិនទាន់ចំអំព្រះភក្ត្រព្រះពុទ្ធអង្គណាមួយនៅឡើយទេ) រហូតទាល់តែ ៤អសង្ខេយ្យ និងសែនកប្បក្រោយមក ទើបទ្រង់បានជួបនឹងព្រះទីបង្ករពុទ្ធបរមគ្រូ ហើយទទួលបានការទាយ (ព្យាករណ៍) ជាផ្លូវការ។

ព្រឹត្តិការណ៍នៅយប់ថ្ងៃ ១៤ កើត ខែពិសាខ (មួយយប់មុនការត្រាស់ដឹង) គឺជាសុបិន ឬមហាសុបិនទាំង ៥ ប្រការ ដែល #ព្រះបរមពោធិសត្វ ( #ព្រះសិទ្ធត្ថ) ទ្រង់បានយល់សប្តិឃើញ ក្នុងពេលដែលព្រះអង្គកំពុងសម្រាកព្រះកាយនៅឯព្រៃរុក្ខជាតិ ក្បែរច្រាំង #ស្ទឹងនរញ្ជរា។

មហាសុបិនទាំង ៥ នេះ មិនមែនជាសុបិនធម្មតាឡើយ ប៉ុន្តែជាបុព្វនិមិត្ត (សញ្ញាប្រាប់មុន) យ៉ាងច្បាស់លាស់ថា ព្រះអង្គនឹងបានត្រាស់ដឹងជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាមិនខាននៅថ្ងៃបន្ទាប់។ ខាងក្រោមនេះជាសេចក្តីរៀបរាប់លម្អិតនិងក្បោះក្បាយអំពីព្រឹត្តិការណ៍សុបិនទាំងប្រាំនោះ៖

១. #មហាសុបិនទី១៖ #ផែនដីជាគ្រែសម្រាក
#ព្រះសុបិន៖ ព្រះពោធិសត្វទ្រង់ផ្ទំ (គេង) ទៅលើមហាប្រថពី (ផែនដី) ដោយមានមហាប្រថពីទាំងមូលជាគ្រែ មានជួរភ្នំហិមពាន្ត (ហិម៉ាល័យ) ជាខ្នើយកើយព្រះសិរសា ព្រះហស្តឆ្វេងសន្ធឹងទៅដល់មហាសមុទ្រខាងកើត ព្រះហស្តស្តាំសន្ធឹងទៅដល់មហាសមុទ្រខាងលិច និងព្រះបាទទាំងគូសន្ធឹងទៅដល់មហាសមុទ្រខាងត្បូង។

#អត្ថន័យនិងការកាត់សេចក្តី៖ ជាបុព្វនិមិត្តបញ្ជាក់ថា ព្រះអង្គនឹងបានត្រាស់ដឹងជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធដ៏វិសេសខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតក្នុងលោក ដែលគ្មាននរណាប្រៀបផ្ទឹមបាន ហើយព្រះធម៌របស់ព្រះអង្គនឹងផ្សព្វផ្សាយទៅគ្រប់ទិសទីទូទាំងសកលលោក។

២. #មហាសុបិនទី២៖ #ស្មៅព្រែកដុះធ្លុះដល់មេឃ
#ព្រះសុបិន៖ មានស្មៅព្រែកម្យ៉ាងឈ្មោះថា "តិរិយា" បានដុះចេញពីផ្ចិតរបស់ព្រះអង្គ ហើយលូតលាស់ឡើងទៅលើខ្ពស់ទៅៗ រហូតដល់ធ្លុះទម្លាយពពក ទៅប៉ះនឹងមេឃស្រឡះ។

#អត្ថន័យនិងការកាត់សេចក្តី៖ ជាបុព្វនិមិត្តបញ្ជាក់ថា ព្រះអង្គនឹងបានត្រាស់ដឹងនូវ "អរិយអដ្ឋង្គិកមគ្គ" (អង្គមគ្គទាំង ៨ ប្រការ) ហើយព្រះអង្គនឹងប្រកាសសម្តែងធម៌ទេសនា បើកផ្លូវអរិយមគ្គនេះដល់មនុស្ស ទេវតា និងព្រហ្ម ឲ្យបានយល់ដឹងជាពន្លឺជីវិត។

៣. #មហាសុបិនទី៣៖ #ដង្កូវក្បាលខ្មៅវារឡើងពេញព្រះបាទ
#ព្រះសុបិន៖ មានដង្កូវតូចៗ ខ្លួនពណ៌ស ក្បាលពណ៌ខ្មៅ ជាច្រើនរាប់មិនអស់ បានវារឡើងពីចុងព្រះបាទ (ជើង) របស់ព្រះអង្គ ហើយវារខិតឡើងមកលើគ្របដណ្តប់រហូតដល់ចង្គង់ (ជង្គង់) ដោយមិនបានធ្វើឲ្យព្រះអង្គធុញទ្រាន់ ឬកខ្វក់ឡើយ។

#អត្ថន័យនិងការកាត់សេចក្តី៖ ជាបុព្វនិមិត្តបញ្ជាក់ថា នឹងមានសិស្សគណ ឧបាសក ឧបាសិកា និងជនបរិស័ទក្បាលខ្មៅ (មនុស្សធម្មតា) ជាច្រើនលើសលប់ ចូលមកសុំជ្រកកោន សមាទានសីល និងដើរតាមគន្លងព្រះពុទ្ធសាសនា។

៤. #មហាសុបិនទី៤៖ #បក្សីបួនពណ៌ក្លាយជាពណ៌ស
#ព្រះសុបិន៖ មានសត្វបក្សី (បក្សាបក្សី) មកពីទិសទាំងបួន មានពណ៌ខុសៗគ្នាគឺ ពណ៌ខៀវ ពណ៌មាស ពណ៌ក្រហម និងពណ៌ប្រផេះ បានហោះមកទំទាបទាបនៅទាបចំពោះភក្ត្ររបស់ព្រះអង្គ រួចក៏ប្រែក្រឡាទៅជា "ពណ៌សសុទ្ធ" ទាំងអស់។

#អត្ថន័យនិងការកាត់សេចក្តី៖ ជាបុព្វនិមិត្តបញ្ជាក់ថា មនុស្សមកពីវណ្ណៈទាំងបួននៅក្នុងសង្គមឥណ្ឌាសម័យនោះ (គឺ វណ្ណៈក្សត្រ វណ្ណៈព្រាហ្មណ៍ វណ្ណៈវែស្សៈ/អ្នកជំនួញ និងវណ្ណៈសូទ្រៈ/អ្នកបម្រើ) ពេលដែលបានចូលមកសាកសួរ និងស្តាប់ព្រះធម៌ ព្រមទាំងសុំសង្រួសក្នុងធម្មវិន័យរបស់ព្រះអង្គហើយ នឹងទទួលបាននូវការរំដោះទុក្ខ និងស្អាតស្អំ (បរិសុទ្ធ) ស្មើៗគ្នាទាំងអស់ ដោយគ្មានការរើសអើងវណ្ណៈឡើយ។

៥. #មហាសុបិនទី៥៖ #យាងកាត់ភ្នំលាមកដោយមិនប្រឡាក់
#ព្រះសុបិន៖ ព្រះពោធិសត្វទ្រង់ស្តេចយាងចង្ក្រម (ដើរ) ទៅលើកំពូលភ្នំដ៏ធំមួយ ដែលពេញទៅដោយលាមកនិងវត្ថុមិនស្អាត ប៉ុន្តែព្រះបាទទាំងគូរបស់ព្រះអង្គមិនបានប្រឡាក់ ឬជជក់ដោយលាមកទាំងនោះឡើយ គឺនៅតែស្អាតស្អំដដែល។

#អត្ថន័យនិងការកាត់សេចក្តី៖ ជាបុព្វនិមិត្តបញ្ជាក់ថា ព្រះអង្គនឹងទទួលបាននូវលាភសក្ការៈ ជោគជ័យ សេចក្តីគោរពបូជា និងបច្ច័យទាំងបួនយ៉ាងហូរហៀរពីមនុស្សលោក ប៉ុន្តែព្រះហឫទ័យ (ចិត្ត) របស់ព្រះអង្គមិនជាប់ជំពាក់ មិនលោភលន់ និងមិនសោយសុខក្នុងលាភសក្ការៈទាំងនោះឡើយ គឺទ្រង់ស្ថិតនៅក្នុងភាពបរិសុទ្ធជានិច្ច។

#កំណត់សម្គាល់នៃព្រឹត្តិការណ៍៖
ក្រោយពេលដែលទ្រង់ភ្ញាក់ នៅព្រឹកព្រលឹមនៃថ្ងៃ ១៥ កើត ព្រះពោធិសត្វទ្រង់បានពិចារណាទៅលើមហាសុបិនទាំង ៥ នេះដោយព្រះប្រាជ្ញាញាណខ្លួនឯង ហើយទ្រង់ក៏ដឹងច្បាស់ក្នុងព្រះហឫទ័យថា "ថ្ងៃនេះ យើងនឹងបានត្រាស់ដឹងជាព្រះពុទ្ធពិតប្រាកដហើយ"។ បន្ទាប់មក ទ្រង់ក៏បានស្រង់ទឹកក្នុងស្ទឹងនរញ្ជរា និងសោយមធុបាយាស (បាយដំណើបដចំអិននឹងទឹកដោះគោ) របស់នាងសុជាតា មុននឹងស្តេចយាងទៅកាន់គល់ពោធិព្រឹក្សដើម្បីតាំងចិត្តអធិដ្ឋានត្រាស់ដឹង។

នៅឯមន្ទីរពេទ្យកុមារជាតិ និងមន្ទីរពេទ្យគន្ធបុប្ផា ទីធ្លាត្រូវបានប្រមូលផ្តុំទៅដោយកុមារដែលកំពុងប្រឈមនឹងជំងឺគ្រប់ប្រភេទ។ ភាគច្រើននៃពួកគេ គឺជាកុមារមកពីតំបន់ជនបទ ដែលរស់នៅក្នុងស្ថានភាពខ្វះខាត និងពុំសូវទទួលបានការថែទាំដិតដល់ពីមាតាបិតា។ ការទទួលទានអាហារគ្មានសុវត្ថិភាពជាប្រចាំ ដូចជាភេសជ្ជៈកំប៉ុង មីកញ្ចប់ និងប្រហិតដែលគ្មានប្រភពច្បាស់លាស់ បានបណ្តាលឱ្យពួកគេប្រឈមនឹងការធ្លាក់ចុះនៃបញ្ញាស្មារតី ក៏ដូចជាការប្រឈមនឹងជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ រួមមានជំងឺមហារីក និងជំងឺដែលតម្រូវឱ្យមានការលាងឈាម។ ទិដ្ឋភាពនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យគឺមានសភាពកកកុញ បន្ទប់ណែនតាន់តាប់ទៅដោយអ្នកជំងឺ ហើយអ្នកខ្លះត្រូវឈរតម្រង់ជួររាប់ម៉ោងទើបទទួលបានការពិនិត្យ ខណៈដែលគ្រួសារជាច្រើនត្រូវចំណាយកម្លាំងពេញមួយជីវិត ដើម្បីស្វែងរកថវិកាមកព្យាបាលជំងឺ។ ផ្អែកលើទិដ្ឋភាពពិតទាំងនេះ អាចសន្និដ្ឋានបានថា ទម្លាប់រស់នៅប្រចាំថ្ងៃមួយចំនួនកំពុងតែបំផ្លាញធនធានកុមារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ការធ្វេសប្រហែសរបស់មនុស្សពេញវ័យចំពោះអនាគតកុមារ គឺជាការសាងកំហុស និងជាការបំផ្លាញអនាគតជាតិ ដែលមិនអាចកែប្រែបាន។

🤣

#កុំលេចធ្លោពេក ក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ននេះ ចិត្តមនុស្សកាន់តែពិបាកស្មាន រូបភាពខាងក្រៅ​កាន់តែមិនអាចជឿបានដោយងាយ សីលធម៌ធ្លាក់ចុះ ភាពស្មោះត្រង់របស់មនុស្សក៏កាន់តែតិច ភាពលេចធ្លោ ភាពឆ្លាតពូកែរបស់យើង ក៏គេចង់ក្ដិចចោលដែរ ចិត្តមនុស្សមួយភាគ ព្រោះតែភាពល្ងង់ឆោតរបស់ខ្លួន ភាពអំនួត ក្អេងក្អាង គិតថាខ្លួនឯងល្អជាងគេ ពេលឃើញគេល្អជាងខ្លួន ក៏កើតជាចិត្តច្រណែន ឈ្នានីស ចង់ជាន់ពន្លិចគេវិញ​ ចំណែកមនុស្សដែលអន់ គ្មានអ្វីសោះ ឬមានបន្តិចបន្តួច​ ពេលឃើញគេមានបាន ខ្ពង់ខ្ពស់ជាងខ្លួន ក៏កើតចិត្តច្រណែននឹងគេដែរ ដូច្នេះហើយ ទើបចង់ប្រាប់ថា កុំលេចធ្លោពេក មិនថាទឹកចិត្ត ចំណេះដឹង ភាពល្អ ឆ្លាត ពូកែរបស់យើង គួរតែកំណត់ដែនក្នុងការចែករំលែក និង​ ផ្ដល់ឱ្យ ព្រោះកន្លែងខ្លះ គេមិនចង់ឱ្យយើងបង្ហាញ ឬបញ្ចេញទេ ម​នុស្សខ្លះ គេមិនចង់ឱ្យយើងល្អ លេចធ្លោជាងគេឡើយ យ៉ាងណាក៏ដោយ ទឹកចិត្ត សេចក្ដីល្អ ភាពស្មោះត្រង់ត្រូវតែមាន ត្រូវតែរក្សាឱ្យបាន តែការមើលកាលៈទេសៈ ពេលវេលា ទីកន្លែង និងមនុស្សជុំវិញខ្លួន ក៏សំខាន់ណាស់ដែរ !!

#កែសម្រួលដោយ #ប្រភព​ #លឹមបញ្ញា

មនុស្សស្រីឆ្លាត នាងចេះស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ទោះមានអ្នកស្រឡាញ់ ឬគ្មានអ្នកស្រឡាញ់។

✓ចេះតុបតែងខ្លួន លម្អខ្លួន ហ៊ានចំណាយលើ Skin care តែនៅតែមិនភ្លេចចំណាយលើការអភិវឌ្ឈខ្លួន ទៅលើចំណេះជំនាញ វិជ្ជាជីវ:។

✓ស្លៀកពាក់មានភាពបត់បែន មើលទៅងាយបត់បែន តែមិនងាយបណ្ដោយខ្លួនក្នុងរឿងអសីលធម៌។

✓ចេះចាយលុយ ក៏ចេះរកលុយ។
✓នាងចំណាយពេលបង្កើតភាពទាក់ទាញ តែមិនចំណាយពេលដើរទៅរកអ្នក។

✓មានចំណេះដឹងទូលាយ ការប្រើប្រាស់ភាសា ការយល់ដឹងពីបញ្ហាសុខភាពម៉ាចេប រឿងហិរញ្ញវត្ថុមួយចុប រឿងអានចិត្តមនុស្ស សេដ្ឋកិច្ចបន្តិចទៅ នយោបាយក៏បន្តិចទៅ ព្រឹត្តិការណ៍ក្ដៅជុំវិញពិភពលោកដោយអន្លើៗ ក៏អាចថាកំដរអ្នកនិយាយបាន ល្មមឱ្យលង់។

✓ងាយញញឹម រួសរាយ ទាក់ទាញ តែពិបាកយកពេលវេលានាង។ ឃើញដូចរួសរាយ ដូចពេញចិត្ត តែការពិតមិនងាយដាក់ចិត្ត។ នាងបានកំណត់ថេរវេលាក្នុងការនិយាយដោយអ្នកមិនដឹង ខណ:ការនិយាយអ្នកហាក់ដូចជាភ្លេចម៉ោងនាទី។ នាងចេះដកថយឱ្យអ្នកតាម តែសម្រាប់នាង និយាយរួចគឺចប់ អ្នកវិញអាចឆ្លេឆ្លា។

✓មើលទៅសាមញ្ញៗ ចិត្តល្អ តែនាងបានកំណត់ស្តង់ដានៃជីវិតនាងបានច្បាស់លាស់ "សាមញ្ញតែមិនបន្ទាបតម្លៃខ្លួន ល្អតែអមដោយបញ្ញា"។

✓ចេះគ្រប់គ្រងផ្លូវចិត្តបានល្អ (ដឹងគួរ ក៏ដឹងមិនគួរ មិនចេះតែបញ្ចេញអារម្មណ៍ ឬបណ្ដោយទៅតាមតែអារម្មណ៍ផ្ដេសផ្ដាស)

✓ចេះនិយាយពាក្យ Yes ក៏ចេះនិយាយពាក្យ No បានស្របនឹងមនុស្ស ទីកន្លែង ពេលវេលា ឬកាល:ទេស:។

✓ នាងចេះបែងចែកពេលវេលា មានឯកជនភាព និងឯករាជ្យក្នុងជីវិត ហើយចេះ Enjoy ជាមួយវា។

✓អ្នកពិបាកប្រម៉ាញ់នាង តែងាយបាត់បង់នាង ព្រោះនាងស្គាល់ពីតម្លៃខ្លួនឯងច្បាស់។ ទំនាក់ទំនងសម្រាប់នាង គឺជាការបន្ថែមភាពស្រស់ស្អាតម្យ៉ាងក្នុងជីវិត តែនាងនៅតែអាចរស់បានដោយភាពស្រស់ស្អាត ក្នុងរូបភាពមួយផ្សេងទៀតបើទោះបីជាគ្មានវា។ ការទទួលបានគឺជាការដូរ ហើយការបញ្ចប់ជាបទពិសោធ ជាមេរៀន សម្រាប់ជីវិតឱ្យកាន់តែស្រស់ស្អាតថែមទៀត។

ព្រោះនាងកើតមក មិនសម្រាប់ត្រៀមខ្លួនតែជាប្រពន្ធ ឬបង្កើតកូន(ជាម្ដាយ)ឱ្យអ្នកណា។

ព្រោះនាងបានកំណត់ស្តង់ដាជីវិតខ្លួនឯង រួចរាល់។

ព្រោះនាងយល់បានស៊ីជម្រៅ អំពីជីវិត និងរបៀបអប់រំចិត្ត។ នាងមានបញ្ញា នាងដឹង ហើយនាងមានសមត្ថភាពយល់ពីរឿងទាំងនោះ។

ហើយក៏ព្រោះនាងមិនបានបំភ្លេចថា នាងមិនបានកើតមកធ្វើប្រពន្ធ ឬបង្កើតកូនឱ្យអ្នកណា តែនាងមានតម្លៃលើសពីនេះ។

នាងដឹងពីតួនាទី និងភារកិច្ចខ្លួនឯង មិនថាក្នុងនាមជាធនធានដ៏មានតម្លៃមួយក្នុងសង្គម(ពលរដ្ឋ) ជាគម្រូល្អក្នុងនាមជាកូន ជាប្រពន្ធ ជាម្ដាយ និងអនាគតដូនតាម្នាក់។

"ទស្សន:មនុស្សស្រីគឺទន់ភ្លន់ តែមិនទន់ជ្រាយ ត្រឹមត្រូវ តែចំពោះភាពឆ្លាតវៃនាងយល់ថា មនុស្សស្រី គួរដឹងថាពេលណា នាងគួរទន់ជ្រាយ ហើយពេលណា នាងមិនគួរទន់ជ្រាយ។"

ការផ្ដល់ឱ្យជាសេចក្ដីសុខផ្លូវចិត្ត ក៏ជាសោភ័ណ នាងយល់ថាត្រឹមត្រូវ តែនាងយល់ពីលើនេះថា វាគួរអមជាមួយសតិ។ "នាងដឹងថា ពេលណានាងគួរលះបង់ និងពេលណានាងគួរតែដើរចេញ។"

ព្រោះក្នុងទស្សន:ដ៏ស្ងៀមស្ងាត់របស់នាង បានបង្កប់ក្រោមស្នាមញញឹម និងភាពគួរឱ្យស្រឡាញ់ដែលអ្នកឃើញ ការពិត "នាងគឺជាព្រះនាង ក៏ជាស្តេចស្រី៕"

រក្សាសិទ្ធិ: ស្នង នេត្រា
Pic: Julia

ស្រស់ស្អាត គួរឱ្យចង់គយគន់។
ស៊ិចស៊ី គួរឱ្យត្រេតត្រអាល គួរឱ្យចង់ប៉ះ។
ស្លូតបូតដូចក្មេង គួរឱ្យចង់ថ្នាក់ថ្នម គួរឱ្យចង់ថែ ឬចង់សាកល្បង។

មានមនោសញ្ចេតនាច្រើន គួរឱ្យអាណិត គួរឱ្យធុញ គួរឱ្យខ្លួនឯងថែរក្សា ឬដេញតាមអ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាង។

ឆ្លាតវៃ គួរឱ្យទាក់ទាញ គួរឱ្យចង់ចំណាយពេលជាមួយ គួរឱ្យចង់នៅក្បែរបន្ថែមទៀត។

ស្គាល់ពីតម្លៃខ្លួនឯង គួរឱ្យគោរព គួរឱ្យរត់ចេញ ឬគួរឱ្យឱ្យភាពច្បាស់លាស់បន្ថែមទៀត។

មានចំណេះដឹងខ្ពស់ គួរឱ្យខ្លួនឯងបានស្គាល់ បានស្ដាប់ បានរៀនសូត្រស្វែងយល់ បានដឹងឮអ្វីថ្មីៗបន្ថែម។

មានសមត្ថភាពហិរញ្ញវត្ថុ គួរឱ្យខ្លាច គួរឱ្យចង់ស្គាល់ គួរឱ្យខ្លួនឯងលូតលាស់ ហើយអាចនៅក្បែរ ឬរត់ចេញទៅរកអ្វីដែលមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនមានឥទ្ធិពលគ្រប់គ្រាន់។

មានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ យល់ពីអារម្មណ៍ គួរឱ្យស្រឡាញ់ គួរឱ្យស្ងប់ចិត្ត ឬគួរឱ្យព្រឺរខ្នង គួរឱ្យខ្លួនឯងត្រួតពិនិត្យទង្វើខ្លួនឯងឡើងវិញ។

រឹងមាំ ហើយដាច់ស្រេច គួរឱ្យខ្លាច គួរឱ្យដកថយ ឬគួរមិនជាទីសាកល្បងលេងសើច។

💁‍♀️គេថា ក្រោយផ្ទះស្រីស្អាតគឺជាផ្នូរអ្នកក្លាហាន មិនពិតទេ នោះគ្រាន់តែជាការលើកបញ្ជោស្រីស្អាតក្នុងន័យល្បួងលួងលោមប៉ុណ្ណោះ។ មានស្រីស្អាតច្រើនណាស់ ដែលនៅផ្ទះសំណាក់អ៊ីឈុនឡូវ បានក្លាយជាការកំដរកម្សាន្តនៃចំណង់ដ៏អាវាសែ។ មនុស្សស្រីដែលមានទាំងព្រម មកជាកញ្ចប់ ស្អាត ឆ្លាត ពូកែ យល់អារម្មណ៍ ចេះត្រជាក់ចេះក្ដៅ ឬយ៉ាងហោចណាស់ សាមញ្ញ កក់ក្ដៅ យល់ចិត្តយកបានទាំងបេះដូងនិងវិញ្ញាណ ទើបអាចសាងផ្នូរអ្នកក្លាហានបាន។ ដូចនេះ ឈប់ជឿពាក្យទីផ្សារ "ស្អាតជាអ្វីគ្រប់យ៉ាង" ឬពាក្យបោកបញ្ឆោតបុរស" អូនមិនបាច់តែងខ្លួនទេ បងលង់ពេកហើយ!" អានវាឡើងវិញ ហើយជ្រើសលេខរាងណាមួយបូកបញ្ចូល សាងគុណតម្លៃខ្លួនឯងឡើងវិញ។

ហើយគុណតម្លៃគួរតែមិនមែនផ្ដោតតែលើភ្នែក និងគំនិតបុរស គួរផ្ដោតលើស្ថេរភាព និងសុវត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួននាំមុខ៕

រក្សាសិទ្ធិ៖ ស្នង នេត្រា
Pic: Snow