Leven met strepen

GROEI

Wat vliegt de tijd. Het is prachtig om te zien hoeveel jullie van elkaar houden en hoe jullie elkaar steeds vaker weten te vinden. Kusjes geven, ontzettend veel knuffelen, ruzie maken om hetzelfde speelgoed. Als ik naar jullie kijk voel ik me overspoeld door alle rijkdom.

De afgelopen weken hebben we weer mogen zien en voelen hoe groot onze village is en hoe veel mensen er voor ons klaarstaan. Het doet me goed dat jullie zo veel liefde mogen zien en ervaren, in alle kleuren en vormen.

LETTERS

Luka is al een tijdje enthousiast bezig met letters lezen, en sinds kort komen daar ook de eerste woordjes bij.

Omdat we hem graag stimuleren in zijn eigen Interesses hebben we nu een letter van de week. Hebben jullie nog tips voor leuk speelgoed of activiteiten die ik rond de letter van de week kan bedenken?

DOORVERWIJZING

Ik heb inmiddels twee afspraken gehad met de POH en ik ben doorverwezen naar. Dimence. De POH dacht niet aan iets postpartums maar aan (c)PTSS die nu getriggerd wordt omdat mijn leven en gezondheid eindelijk stabiel is en ik zelf moeder ben.

Binnen twee weken hoor ik waar ik word ingedeeld en hoe lang de wachtlijst is voor de intake.

Het zal zwaar worden, maar ik ga er voor!

BEHANDELING

Vandaag was het dan zo ver: de dubbele behandeling op de pijnpoli. Naast de voor mij standaard behandeling van mijn aangezichtszenuw kreeg ik voor het eerst ook een behandeling in mijn nek die hopelijk gaat helpen met mijn verschillende soorten hoofdpijn.

Wat ben ik dankbaar dat er zulke effectieve behandelingen bestaan. De behandeling zelf vind ik echt heel erg pittig, vooral die van mijn aangezichtszenuw, maar ik ben na een behandeling meestal een aantal maanden klachtenvrij en dat is zo veel waard.

Nu de rest van de dag bijkomen en rustig aan doen. Ik heb momenteel nog een half verdoofd gezicht, dus het is afwachten hoe heftig de pijn straks is.

REINTEGRATIE

Ik ben inmiddels een jaar aan het re-integreren. Dit klinkt lang, maar vanwege mijn zwangerschap heeft het traject 6 maanden op pauze gestaan. Ik kreeg wat vragen over het traject, die heb ik geprobeerd hier te beantwoorden.

Ik ben benieuwd wat jullie verder nog willen weten over dit traject, ik zal proberen in de comments alle vragen te beantwoorden. Wat is jullie ervaring met het UWV of met re-integratie?

Disclaimer: ik snap dat deze post moeilijk kan zijn om te lezen als je net in een traject zit omdat je niet meer kunt werken, of als je onterecht niet afgekeurd bent. Ik besef me wat een groot geluk het is om te mogen en te kunnen re-integreren.

KWIJT

Ergens in de afgelopen vijf jaar ben ik mezelf kwijt geraakt
Mijn identiteit
Wie ik ben en wat mij maakt

En ergens is dat helemaal niet zo raar, logisch zelfs misschien. Alles is veranderd in deze jaren.

Van bedgebonden en ernstig ziek naar relatief gezond en mobiel.
Van zichtbaar naar onzichtbaar ziek, maar niet minder moe.
Van volledig en blijvend afgekeurd naar voorzichtige stapjes op de arbeidsmarkt.
Van onvervulde kinderwens naar twee prachtige kinderen.

Verder in de afgelopen 5 jaar nog een vuurwerkbom, blijvend gehoorverlies, drie nieuwe pijnlijke aandoeningen en een zware operatie gehad. Een jaar kunstmatige overgang en twee zwangerschappen.

Al die veranderingen dwongen mij om mee te bewegen, ook te veranderen. En waar ik nu val? Ik weet het niet. Ik ben te ziek om mee te komen met de meeste moeders, maar te gezond voor het rijk der zieken.

Morgen heb ik een eerste gesprek met de huisarts hierover, en ik wil deze reis graag met jullie delen. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat ik de enige ben die hiermee worstelt ♥️.

VOORUITGANG

De afgelopen jaren stonden voor mij lichamelijk in het teken van de overgang, zwanger zijn en borstvoeding geven, wat hormonaal natuurlijk allemaal niet niets is.

Door deze hormonen had ik wel het geluk dat mijn clusterhoofdpijn zo goed als verdwenen was. Nu gaat het ontzwangeren dit keer een stuk sneller en is helaas mijn hoofdpijn weer terug.

Afgelopen week sprak ik mijn neuroloog en ondanks de borstvoeding (die ik niet van plan ben te stoppen voor een behandeling) hebben we toch een nieuwe behandeloptie gevonden.

Waar 2025 het jaar was van de grote veranderingen hoop ik dat 2026 het jaar van stabiliteit wordt. Het vinden van een goede basis waar we op kunnen bouwen bij het verbeteren van mijn gezondheid.

VALENTIJN

Hoe leuk zijn deze fotos? We deden een minishoot bij .rhumah en wat zijn we blij met onze twee kleine hartendiefjes!

Dank je voor deze liefdevolle plaatjes

STERK

Je kwam op de wereld
En moest meteen laten zien hoe sterk je bent
Klein maar machtig
Elke dag een stapje verder

--

Helaas was de roze bubbel in onze kraamtijd van korte duur. Na 3 dagen ziekenhuis mochten we naar huis, waar helaas bleek dat Imme een virus had opgelopen. Met koorts weer terug naar het ziekenhuis, weer een opname.

Met wat medicijnen voelde je je snel beter, dus na 2 dagen mochten we weer naar huis. Thuis bleek je toch wel erg uitgeput van het virus, je had de kracht niet meer om zelf te drinken. Weer een opname, weer in isolatie omdat je misschien waterpokken hebt (wat een timing van Luka om waterpokken te krijgen in de kraamweek), en een sonde.

Inmiddels liggen we hier nu 4 dagen, in isolatie. Gelukkig gaat het elke dag wat beter en krijg je langzaam je energie terug.

Ik kan niet wachten tot we thuis zijn en eindelijk echt kunnen wennen aan elkaar. Samen♥️

IMME JOAN

Welkom lief klein wondertje
We zijn zo blij dat je er bent

Inmiddels zijn we een week thuis uit het ziekenhuis en wat gaat het goed. Je bent zo klein, zo kwetsbaar, en toch ook al zo sterk.