Wiktor Kłys

„Świętujemy neuroróżnorodność, świętujemy siebie.”

Zapraszamy na obchody Dnia Dumy Autystycznej!

To wyjątkowe wydarzenie poświęcone akceptacji, neuroróżnorodności i budowaniu świata, w którym każdy może być sobą. Spotkajmy się, aby wspólnie świętować różnice, które czynią nas wyjątkowymi, oraz pokazać, że autyzm nie jest czymś, co należy ukrywać – jest częścią tożsamości wielu wspaniałych ludzi.

Czeka na Was muzyka, taniec, dobra zabawa, kolorowe atrakcje i przede wszystkim przyjazna atmosfera pełna szacunku, życzliwości i wzajemnego zrozumienia.

Przyjdź, poznaj nowych ludzi i razem z nami pokaż, że różnorodność jest wartością, z której możemy być dumni 💙♾️

Dzień Dumy Autystycznej to najważniejszy dzień w roku dla osób w spectrum i ich przyjaciół.
Choć dla wielu osób w spektrum jest to powód do dumy i okazja do świętowania swojej tożsamości, to pojęcie "dumy" bywa różnie interpretowane. Dla części osób lub ich rodzin, ze względu na głębokie trudności, słowo to oznacza raczej godność w codziennym zmaganiu się z wyzwaniami. To dzień, który przypomina, że każdy człowiek zasługuje na szacunek i zrozumienie.
Czy czujesz dumę, czy chcesz być godnie traktowany, zapraszamy na disco. 😁🤗😎💛💙💜🧡💚🩵🩷

Po intensywnym diagnostycznym czasie (pomiędzy jednym a drugim) przyszedł czas na wystawę klocków Lego 😎🩵

Wiktor przechodzi obecnie intensywny etap diagnostyczny, związany z pobytem w szpitalu oraz szczegółowymi badaniami immunologicznymi. Jest to ważny i wymagający czas, mający na celu dokładne określenie dalszej ścieżki diagnostyczno-terapeutycznej. Pomimo trudnych okoliczności, Wiktor z niezwykłą dzielnością i dziecięcą naturalnością potrafi odnaleźć chwile radości, umilając sobie czas zabawą w szpitalnej sali. 🩵🏥

Dla wielu to tylko spacer i kolejny odwiedzony punkt na mapie. Dla naszego autystycznego dziecka to znacznie więcej — przełamywanie własnych granic, oswajanie nowego i odwaga, której często nie widać na pierwszy rzut oka.

Poznawanie nowych miejsc, nowych dźwięków, zapachów i emocji nie zawsze jest łatwe, ale każdy taki krok to ogromny sukces. Jesteśmy dumni, że z odwagą odkrywa świat po swojemu. 💙 ☀️

Wiktor najbardziej odnajduje siebie w górach.
W Szklarska Poręba zwalnia świat – jest ciszej, spokojniej, bez nadmiaru bodźców.

I właśnie tam wydarzyło się coś ważnego.
Kontakt ze zwierzętami 🐾
Bez strachu. Bez napięcia.
Spokojnie, odpowiedzialnie, na jego zasadach.

Dla innych to mała rzecz.
Dla niego – ogromny krok.

Bo jego sukcesy nie krzyczą.
One dzieją się po cichu. 🌿

Dumni jesteśmy! ♥️

Dziś Światowy Dzień Świadomości o Autyzmie 💙

Wiktor ma siedem lat i widzi świat trochę inaczej niż większość z nas. Tam, gdzie inni widzą zwykłą kałużę – on widzi tysiące odbić. Tam, gdzie my słyszymy hałas – on słyszy każdy dźwięk osobno. Czasem to piękne. Czasem bardzo trudne.

Nie zawsze patrzy w oczy, ale to nie znaczy, że nie widzi. Widzi więcej, tylko inaczej.
Nie zawsze odpowiada od razu, ale to nie znaczy, że nie rozumie. Jego świat po prostu potrzebuje więcej czasu.

Wiktor potrafi cieszyć się rzeczami, które my dawno przestaliśmy zauważać – ruchem liści, rytmem kroków, powtarzalnością dźwięków. Uczy nas cierpliwości. Uczy nas uważności. Uczy nas, że nie wszystko musi być „normalne”, żeby było piękne.

Autyzm to nie coś, co trzeba „naprawić”. To sposób odczuwania, myślenia i bycia.
A Wiktor? Wiktor jest dokładnie taki, jaki powinien być.

Dziś przypominamy sobie, że inność nie oznacza gorszości.
Czasem oznacza po prostu inny, wyjątkowy sposób patrzenia na świat 💙

Z okazji Światowego Dnia Świadomości Autyzmu garść informacji podstawowych. Obserwuję bowiem, że tę wiedzę trzeba dalej wytrwale szerzyć. Powszechna świadomość tego, czym tak naprawdę jest autyzm rozwija się niestety bardzo wolno.

Czasy mamy takie, że wszędzie pełno tego autyzmu. Tu, w telewizji, jakiś program z ludźmi, co mają autyzm. W innej telewizji — cały serial. A koleżanki z pracy dziecko podobno jest autystyczne, bo jakoś tak dziwnie mówi i takie niegrzeczne, i nieusłuchane. Mówią, że Messi ma autyzm, Elon Musk ponoć też — ale oni jakoś nie są jak te dziwne dzieci.

Zupełne pomieszanie z poplątaniem z tym autyzmem. Gdy ludzie obecnie mówią coś o autyzmie, to wielu z nich zupełnie nie ma pojęcia, o czym mówi. Niby coś wiemy — ale jednak nie do końca. Coś się nam wydaje, ale niezupełnie rozumiemy.

Wyklarujmy zatem te podstawowe rzeczy.

CZYM JEST AUTYZM?

Autyzm to neuroatypowość albo nawet szerzej - neuroróżnorodność. Nie choroba. Nie moda. Nie coś, co „mija”.

To zaburzenie rozwojowe o podłożu neurologicznym, które wpływa na to, jak dana osoba odbiera świat, przetwarza informacje, komunikuje się i wchodzi w relacje społeczne. Mówimy dziś coraz częściej o „spektrum autyzmu”, bo objawy są bardzo różne — i tak samo różni są ludzie, których dotyczą.

Osoba w spektrum autyzmu — to ktoś, u kogo zdiagnozowano zaburzenia ze spektrum. Współczesna klasyfikacja (ICD-11, DSM-5) traktuje autyzm jako spektrum — od form łagodnych po bardzo głębokie.

Zespół Aspergera — to termin wcześniej stosowany wobec osób o przeciętnej lub wysokiej inteligencji, z trudnościami społecznymi, sztywnymi zainteresowaniami, bez opóźnienia mowy. Obecnie zaliczany do spektrum autyzmu.

Całościowe zaburzenia rozwojowe nieokreślone (PDD-NOS), autyzm atypowy — to wcześniejsze określenia dla osób, które miały cechy autystyczne, ale nie spełniały pełnych kryteriów klasycznych diagnoz. Dziś również traktowane jako część spektrum.

Autyzm niejedno ma imię. Od najcięższych do lżejszych form:

Autyzm z niepełnosprawnością intelektualną i brakiem mowy,

Autyzm z ograniczoną komunikacją i potrzebą stałego wsparcia,

Autyzm funkcjonujący z większą samodzielnością (często określany jako "wysokofunkcjonujący"),Dawny zespół Aspergera.

Uwaga na pojęcia „wysokofunkcjonujący” i „niskofunkcjonujący” — są krytykowane, bo upraszczają i nie oddają realnych potrzeb. Osoba może być np. elokwentna, ale zupełnie nie radzić sobie w codziennych sytuacjach.

CZYM AUTYZM NIE JEST:

Nie jest efektem wychowania,
Nie jest „wymysłem współczesnych czasów”,
Nie oznacza braku empatii.

JAK WIELU OSÓB DOTYCZY?

Szacuje się, że spektrum autyzmu dotyczy ok. 1 na 100 osób. Diagnozy są coraz częstsze — nie dlatego, że „autyzmu jest więcej”, ale dlatego, że wiemy o nim więcej i lepiej diagnozujemy.

CZĘSTO ZADAWANE PYTANIA

CZY AUTYZM MOŻNA WYLECZYĆ?

Nie. To cecha neurologiczna, nie choroba. Można natomiast wspierać rozwój, komunikację, funkcjonowanie społeczne.

CZY PO KIMŚ „WIDAĆ AUTYZM”?

Nie zawsze. Autyzm może być niewidoczny. Wiele osób latami nie wie, że są w spektrum.

CZY MOŻNA BYĆ AUTYSTYCZNYM I MIEĆ RELACJE?

Tak. Autyzm nie wyklucza związków, przyjaźni, rodzicielstwa, pracy.

JAK MOGĘ POMÓC?

Słuchaj, ucz się, nie oceniaj. Pytaj, jak możesz wesprzeć — każda osoba w spektrum to inny świat.

Źródła / Literatura:

1.WHO ICD-11 (2022)
2.American Psychiatric Association: DSM-5 (2013)
3.Tony Attwood, Zespół Aspergera
4.Temple Grandin, Myślenie obrazami
5.Fundacja Synapsis

Jeśli uznałeś_aś ten post za pomocny — daj znać. Udostępnij. Może ktoś dzięki niemu zrozumie trochę więcej.

Więcej w książce "Autyzm dla początkujących". Link do sklepu w komentarzu.

Dziś, przy okazji małej zapowiedzi sesji z okazji Światowego Dnia Świadomości Autyzmu, chcielibyśmy przestawić pewną ważną dla nas osobę…

Kasia to ktoś, kogo nie da się zamknąć w słowie „fotografka”. Ona nie tylko robi zdjęcia – ona widzi sercem. Tak prawdziwie, tak delikatnie.

Ma w sobie niezwykłą czułość i spokój. Dzieci przy niej nie muszą udawać, niczego przyspieszać. Mogą być dokładnie takie, jakie są. A ona cierpliwie czeka… aż same zrobią ten maleńki krok w jej stronę.

Jej szczególna wrażliwość na dzieci autystyczne to coś wyjątkowego. To nie jest tylko zrozumienie – to głębokie, intuicyjne czucie drugiego człowieka. Bez presji, bez oczekiwań.

Wiktor ma siedem lat i swój własny, zamknięty świat. Kasia do niego nie wtargnęła. Zapukała… cicho, delikatnie. I czekała. Dzień po dniu, mały krok po małym kroku, budowała most zaufania. Aż w końcu pozwolił jej wejść do swojego świata.

To właśnie jest Kasia – kobieta o ogromnym, dobrym sercu. Niezwykle cierpliwa, bezinteresowna, czuła. Taka, która nie tylko robi zdjęcia… ale zostawia po sobie ślad w sercach, poczucie bezpieczeństwa i bycia zauważonym.
Dobra w sposób cichy, nienachalny…

Katarzyna Oleksów Fotografia ♥️

🧩 Nie każda niepełnosprawność jeździ na wózku.
Mój syn ma 7 lat, autyzm i orzeczenie o niepełnosprawności. Gdy patrzysz na niego w parku, widzisz po prostu chłopca. Gdy widzisz go w sklepie podczas przebodźcowania – widzisz „niegrzeczne dziecko”.

Prawda jest inna.

To, co bierzesz za brak wychowania, jest walką o przetrwanie w świecie, który jest dla niego za głośny, za jasny i zbyt chaotyczny. Autyzm to niewidzialna bariera. To codzienna bitwa o akceptację, którą toczymy po cichu.

Zanim ocenisz – spróbuj zrozumieć. Zamiast karcącego spojrzenia, podaruj nam uśmiech. To maleńki gest, który dla rodzica dziecka w spektrum znaczy cały świat. 💙

Podaj dalej. Niech niewidzialne stanie się widzialne.