MAVİ VERA Beauty CLUB

Seni Karanlıkta Bırakanlara Teşekkür Et🙏
Kendi IŞIĞINI YAKTIN!

Anthony Hopkins şöyle demiş: "Dünyayı sırtında taşımayı bırak, dünya yüklenmez, yaşanır.

Kendini suçluluk ve başkalarının beklentilerinden, onların getirdiğinden daha ağır ilişkilerden arındır. Otur, sırt çantanı kontrol et ve senin olmayanı çıkar. Olduğun gibi kal: aşk, ışık, gerçek. Minnetle arkana bak ama kendi ayakkabılarınla ilerle çünkü hayat başkalarının yükünü taşımak için çok kısa. "

"İlkelerine bir kez ihanet edersen,
hayat her gün seni sorgular, hayat ile olan
saf ilişkini yitirirsin. Bir insanın kendisine
karşı hile yapması onun; filminden,
hayatından vazgeçmesi demektir..."

Andrei TARKOVSKİ

Verdikleri bir kibrit çöpünü dahi yüzüme vuracaklar diye almadım?

"Sevilmekten" hep şüphe ettim de? Sevmeye hep inandım!

Al! Bu da senin olsun diyeni hiç beklemedim!

Ben! Kendi baharım için; Kendim çiçek açtım!

2025 ilk fotosu🥰

Hayat beni diz çöktürdüğünde, önümde iki seçenek olduğunu fark ettim: ya olduğum yerde kalıp karanlığın içinde kaybolacaktım ya da içimdeki gücü bulup yeniden ayağa kalkacaktım. Başka bir kurtarıcı beklemekten vazgeçtiğim gün, kendimin en büyük kahramanı olmam gerektiğini anladım.

Artık dışarıdan gelen kurtuluşlara değil, içimdeki iradeye güveniyorum. Kendimi düzeltmek ya da tamamlanmak için birine ihtiyaç duymuyorum. Elbette sevgi güzel, ama bana gerçekten iyi gelen şey; anlaşılmak, saygı görmek ve kim olduğumla takdir edilmek.

Hayatımı kontrol edemediğim şeyler için endişelenmek yerine, akışta kalmayı öğreniyorum. İnsanlar gülümsememi gördüklerinde her şeyin harika olduğunu düşünebilirler. Belki de bazı günler gerçekten öyledir. Ama ruhuma işleyen o derin mücadeleleri, sessizliklerimde sakladığım acıyı kimse fark etmeyebilir. Bu da sorun değil. Herkesin anlamasını beklemiyorum artık.

Bilmediğim yollarda yürürken bile çözüm bulmayı öğrendim. Yıkılmayı istemekten vazgeçmek zor olabilir, ama kendimi yeniden inşa etmek bana daha çok şey öğretiyor. Kendi kurallarımı yazmaya, seçimlerimi cesaretle yapmaya başladım. Bazen her şeyin kontrol altında göründüğü biriyim, bazen de dağınık bir karmaşanın içindeyim. Ama her iki halimle de barış içindeyim.

Hatalarım, mücadelelerim, iniş çıkışlarım; hepsi insan olmanın bir parçası. Hayatta karanlık anlar da var, aydınlık anlar da. Ve ben ışığı nerede bulacağımı biliyorum: insanların içindeki iyilikte ve kalbimin rehberliğinde.

Beni gördüğünüzde, yüzümdeki gülümsemenin ardında hangi fırtınaları atlattığımı ya da ruhumda taşıdığım ağırlıkları bilemeyebilirsiniz. Ama bu önemli değil. Çünkü her karanlık anın içinde bir ışık bulmayı öğrendim. Kalbime düşen en küçük mutluluk bile, en büyük acılarımı hafifletmek için yeterli oldu. Biliyorum ki, her zor gün, içimdeki gücü yeniden hatırlamam için bir davettir. Ve her yeni sabah, umutla yazılmayı bekleyen bir başlangıçtır. Çünkü ben hep ayağa kalktım, yaralarımı sarıp yürümeye devam ettim. Ve biliyorum, yine yapacağım. Hep yaptım, hep başaracağım.