Dr. Anna Gevorgyan

🦷 Օրթոդոնտիկ բուժման անհատական առանձնահատկություններն անհնար են դարձնում ունիվերսալ բուժման պլանների կազմումը։

Պացիենտի համար լավագույն բուժման պլանը կազմելու համար պիտի հաշվի առնվեն տվյալ կլինիկական դեպքի բոլոր առանձնահատկություններն ինչպես բուժումը սկսելիս, այնպես էլ շարունակելիս։

🫀Էմոցիոնալ ինտելեկտն ու հասունությունը փոխհարաբերություններում արտահայտվում են սխալներն ընդունելու, դժվար թեմաների մասին խոսելու և կառուցողական քննարկումներ ունենալու ընդունակությամբ։ Ինձ համար շատ կարևոր «ցուցիչի» մասին խոսում եմ reel-ում։

ՀԳ. Երբ հստակ գիտեք, որ սխալ եք, հեշտությա՞մբ եք ասում «կներես» 💭

🧠 «Այրումը» կամ «burnout»-ը շատ վառ են արտահայտվում, հոգնում ես հուզականորեն ակնհայտ կերպով՝ ամեն օր աշխատելով բազմաթիվ պացիենտների հետ։

👩🏻‍⚕️ Վիրաբույժը և թերապևտը պացիենտին տեսնում են եզակի անգամներ, օրթոդոնտը՝ տարիներով վարում է նույն պացիենտին։

➰ «Օրթոդոնտիա» խաչմերուկում հատվում են էսթետիկան և ֆունկցիան, ինչն արդեն խնդրահարույց է։ Բոլորն ունեն իրենց կարծիքը «գեղեցիկ»-ի մասին, էդ թվում՝ պացիենտը։

💰 «Արժանի» վաստակելու համար պիտի համատեղես աշխատանքը մի քանի կլինիկաներում, և երբեմն առավոտյան դժվար է հասկանալ՝ որ կլինիկա հիմա պիտի գնաս (կես կատակ, բայց և լուրջ)։

⚠️ Եվ, ի վերջո, միշտ կան մարդիկ, որ առանց մասնագիտական կրթության ու գիտելիքի պատրաստ են «բրեկետներ կպցնել» ցանկացած մեկին՝ իրական արժեքից անհամեմատ ավելի մատչելի, որովհետև չեն ներդրել ոչ ժամանակ, ոչ ջանք, ոչ էներգիա, ոչ կյանք մասնագիտացման մեջ (ոչ էլ բուժման մեջ են դա անելու), ոչ էլ պատկերացնում են բարդություններն ու սխալ բուժման հետևանքները։ Ու հաճախ պացիենտի համար դժվար է տարբերակել նման անձանց իրական բժիշկ-օրթոդոնտներից…

Պատրաստվում ես օրթոդոնտիկ բուժում սկսել էլայներներո՞վ 🦷

Ուրեմն reel-ը հենց քեզ համար է։

🤭 Հունիսի մեկը չի, բայց կարող էր լինել։
Էս ռիլը որոշել էի նկարել հենց էդ օրվա համար, բայց հասկացա՝ բնավ իմաստ ու նպատակ չեմ տեսնում համբերելու մեջ։

Հունիսի մեկն ու տարվա մնացած 364/365 օրերը ԱՊՐԵԼՈՒ մասին են… էստեղ ու հիմա ԼԻՆԵԼՈՒ մասին են։ Տալ քեզ արտոնություն՝ տարվա մեջ գոնե մի քանի անգամ անելու էն, ինչ «խելքիդ փչել ա», ու հենց «փչել ա»։ Թույլ տալ, որ խենթության քամին քեզ պոկի-տանի՝ ուր կուզի։ Թողնել էս պահից առաջ եղած մտքերն ու մոռանալ՝ էս պահից հետո ի՜նչ խնդիրներ պիտի լուծես. ԱՊՐԵԼ էս պահը։ Չմտածել՝ ինչ, ոնց, ինչու, երբ… ու մանկական անհոգությամբ վայելել սեփական լինելիության պարգևը։

Էնքա՜ն շնորհակալ եմ Աստծուն, որ կարողություն ա տվել՝ 5-ամյա Աննայի պարզությամբ ուրախանալ ու հրճվել բացվող արևածագով, անծանոթի ժպիտով, թռչունների ձայնով, ծովի ալիքներով, արևի լույսով, ծաղիկների բույրով ու պաղպաղակով։

ՀԳ. Հա՜, ես երանելի եմ, և գոհություն Աստծուն, որ գիտակցում եմ դա 🪽

💭Մե՞նք ենք գտնում երջանկությունը, թե՞ ինքը՝ մեզ… Ի՞նչ եք կարծում։

Երջանկության ընդօրինակման ու, առհասարակ, համեմատությամբ ապրելու «պատրանքի» մասին💨

Անհնարին ազնվությամբ տեսնում եք՝ ոնց ենք սովորաբար reel ստեղծում, երբ 1 ժամվա փոխարեն 15 րոպեում ավարտում ենք «պլանային» նկարահանումը 🤭

Ներկայությունն ամենաթանկն է, որ կարող ենք տալ մեր սիրելիներին…🫀

Պարզը հեշտի հոմանիշը չի 🤭 Անկեղծ՝ ինձ հետ շփման հստակության մասին։