Frizerski salon "Gizzo"

HAPSI SVE: Velika akcija SIPA-e u RS-u

Više na linku u komentaru👇

Rođena s 24 prsta, trpela je veliku bol zbog ismevanja, a onda je u 16. godini svu tugu pretvorila u moć: Sad studira 2 fakulteta i cela Srbija plače zbog nje ...

Više na linku u komentaru 👇 👇

NOVI UDAR NA BIH!? U petak stiže potez koji prijeti suverenitetu i ustavnom poretku BiH!

Više na linku u komentaru👇

Na današnji dan, 11. februara 1945. godine, bez optužbe i presude, na svirep i podmukao način ubijen je rožajski prvak, gazija, humanista i bošnjački velikan, Mula Jakup ef. Kardović. Mula Jakup Kardović rođen je 1869. godine u Rožajama, od oca Ahmeta i majke Nurke (rođene Hubanić, iz Akova). Bio je srednjeg rasta, izuzetno širokih ramena, tamnih očiju, okruglog lica sa izbačenim rumenim jagodicama. Zahvaljujući njegovom babi Ahmetu i islamskom okruženju, mladi Jakup upisuje medresu u Skoplju. Poslije završene medrese radio je kao vojni imam u Beranama sve do povlačenja Osmanskog carstva iz Sandžaka. Njegova uloga u II svjetskom ratu u odbrani Sandžaka, posebno Rožaja, Tutina, Sjenice i Novog Pazara bila je od ogromnog, u određenim trenucima od presudnog značaja. Bio je među glavnim pokretačima organizovanja i osnivanja muslimanskih milicija. Uprkos tome što je sam Jakup ef. spasio veliki broj komunista iz redova Bošnjaka i što je nakon odbrane Novog Pazara, 420 lokalnih Srba stavio u prostorije Okružnog zatvora iz straha od odmazde lokalnih muslimana (zbog zločina koje su četnici izvršili u tom periodu), garantirajući im bezbijednost, čime je dokazao svoju pravednost i čestitost, nakon dolaska komunista na vlast sve je to zaboravljeno. Nakon njegovog hapšenja, lokalni novopazarski Srbi, protestvovali kod komunističkih vlasti tražeći njegovo oslobađanje, ipak je na svirep i podmukao način ubijen. Gradski trg u Rožajama danas nosi ime ovog bošnjačkog velikana i gazije.
Da nije bilo ličnosti poput Jakup efendije, Rožaje bi doživjelo sudbinu Srebrenice, a u Novom Pazaru i okolnim pravoslavnim selima danas ne bi bilo hrišćanskog stanovništva

Mnogi roditelji veruju da je cilj vaspitanja da dete „sluša“, da izvršava zahteve bez pogovora i da se ne suprotstavlja autoritetu. Na prvi pogled, poslušno dete deluje lako za vođenje i poželjno u očima okoline. Međutim, stručnjaci sve češće upozoravaju da poslušnost nije isto što i saradnja — i da poslušnost često proizilazi iz straha, a ne iz razumevanja.

Saradnja, nasuprot tome, gradi se na odnosu poverenja, dijaloga, objašnjavanja i jasnih, doslednih granica. To je odnos u kojem dete ne postupa „zato što mora“, već zato što razume smisao, oseća se sigurno i ima prostor da pita, predlaže, pogreši i uči.

Detaljnu razliku između toga šta je poslušnost, a šta predstavlja saradnju između roditelja i deteta objasnila nam je Nataša Drageljević, vaspitačica i direktorica PU „Mala škola“.