Atlasbehandeling / Osteopathie

In deze dagen voor Kerstmis kom ik graag hier.
In Noeveren.
Niet omdat het mooi moet zijn, maar omdat het waar is.
Deze oude schoorsteen kent mij al langer dan ik mezelf ken.
Hier woonde mijn overgrootvader Leon Van Camp.
Hier liep ik als kind rond, spelend tussen de luzzes waar de bakstenen lagen te drogen. Zonder besef, maar met een groot gevoel van vrijheid.
En altijd die geur van de klampovens — warm, ruw, eerlijk. Een geur die je niet uit je hoofd krijgt, omdat ze in je hart kruipt.
Noeveren heeft mij geleerd wat verbondenheid is.
Mensen die samen werkten, samen zwegen, samen verdergingen.
Geen grote woorden, wel echte handen en echte harten.
Vandaag kom ik hier nog altijd.
Om even stil te worden.
Om in café De Koophandel een lokaal biertje te drinken, een babbel te doen, of gewoon te luisteren. Daar voel ik iets wat me raakt: eenvoud, oprechtheid, menselijkheid. Dingen die we soms dreigen kwijt te raken, maar die hier nog leven.
Misschien is dat wat Kerstmis voor mij betekent.
Niet het perfecte moment, maar het echte.
Niet alles hebben, maar elkaar vasthouden.
Niet vooruitlopen, maar even terugkeren naar waar het begon.
In Noeveren raak ik graag de weg kwijt.
Omdat ik hier herinneringen vind.
Omdat ik hier mensen voel.
Omdat ik hier, zeker in deze kersttijd, opnieuw verbonden ben — met mijn verleden, met anderen, en met mezelf.
Dat wens ik ook voor jullie.
Warme dagen. Echte nabijheid.
En verbondenheid die blijft, ook wanneer de feestdagen voorbij zijn. ✨

Axel 🍀💚