Balance Praktijk Ilona

OKTOBER = FEESTMAAND 🎉

Omdat ik deze maand jarig ben, heb ik een cadeautje voor jou. 😄

Start jij in oktober met de 21 dagen proef?

Dan krijg je van mij een hele doos Herbalife proteïnerepen cadeau. 🤎

Dus:
21 dagen aan de slag met je voeding, gewoontes en gezonde keuzes…
én iets lekkers achter de hand voor de momenten waarop je normaal misschien naar iets anders zou grijpen. 😉

Wil jij oktober gebruiken om eens écht te ervaren wat een paar weken bewust voor jezelf kiezen met je doet?

Stuur me dan even 21 DAGEN en ik vertel je hoe het werkt.

Actie geldig in oktober!

We stoppen met afvallen.

Ja echt. 😅

Niet omdat je nooit meer vet mag verliezen of omdat gewicht ineens totaal niet meer belangrijk is.

Maar omdat ik steeds meer voel dat het woord afvallen zo’n rare lading heeft.

Alsof je lichaam iets is wat kleiner moet.
Minder moet.
Anders moet.

Terwijl ik veel liever wil kijken naar:

Hoe zorg je goed voor jezelf?
Hoe krijg je meer energie?
Hoe word je sterker?
Hoe voel je je fijner in je eigen lijf?
Hoe maak je keuzes die je ook over een jaar nog volhoudt?

En ja… soms hoort daar ook gewichtsverlies bij.

Maar dan is dat wat mij betreft niet meer het hele doel.

Het doel is dat jij beter voor je lichaam gaat zorgen.

Met voeding.
Met beweging.
Met rust.
Met grenzen.
Met keuzes die je gezondheid helpen in plaats van tegenwerken.

Niet 3 weken kneiterstreng en daarna weer terug bij af.
Daar hebben de meesten inmiddels wel genoeg ervaring mee. 😂

Ik wil veel liever bouwen aan iets wat normaal gaat voelen.

Dus ik ben benieuwd:

Ben jij vooral aan het afvallen?
Of ben je bezig om een gezondere lifestyle op te bouwen?

En als je voelt: ja leuk Ilona, maar hoe dan?
Dat is precies waar ik vrouwen in mijn traject bij help. 🤎

Afvallen lijkt eigenlijk best veel op stoppen met roken.

Je kunt besluiten dat je iets anders gaat doen.
Je kunt je gedrag veranderen.
Maar daarmee is je oude gewoonte nog niet meteen uit je hoofd.

Je hoofd houdt van bekend.
Want bekend voelt veilig.

Toen ik stopte met roken, stak ik geen sigaret meer op. Maar dat betekende niet dat de behoefte meteen weg was.

Na het eten.
Bij een wijntje.
Op een terrasje.

Mijn hoofd kende die momenten mét sigaret.

Het heeft bij mij zeker 2 tot 3 jaar geduurd voordat ik merkte: hé… ik denk er eigenlijk helemaal niet meer aan.

En volgens mij werkt veranderen van je leefstijl precies zo.

De eerste kilo’s kunnen er relatief makkelijk afgaan. Je bent gemotiveerd, je verandert je voeding, gaat meer bewegen en ziet resultaat.

Maar daarna komt misschien wel het belangrijkste stuk.

Niet nog strenger zijn naar jezelf.
Maar zorgen dat je nieuwe gedrag je normaal wordt.

Dat je niet meer steeds hoeft te bedenken of je gaat sporten.
Dat anders eten niet meer voelt als ‘op dieet zijn’.
Dat een mindere dag niet betekent dat je alles laat varen.
Dat je niet steeds terugvalt naar wat je jarenlang gewend was.

Misschien bereik je je streefgewicht. Misschien wil je nog verder. Maar onderschat vooral die periode daarna niet.

Een jaar stabiel blijven kan óók enorme vooruitgang zijn.

Omdat je in dat jaar niet alleen je gewicht probeert vast te houden. Je bent bezig je nieuwe gewoontes zo vaak te herhalen dat ze steeds meer van jou worden.

Tot je hoofd niet meer voortdurend terug wil naar vroeger.

Net zoals ik nu niet meer na het eten denk: lekker, een sigaretje.

Dat hoofdstuk is gewoon klaar.

Welke gewoonte heb jij ooit veranderd? En hoe lang duurde het voordat je merkte: ik hoef hier eigenlijk niet meer over na te denken?

Persoonlijke groei zit voor mij niet alleen in je hoofd.

Je kunt heel veel lezen, begrijpen, analyseren en praten over waarom je doet wat je doet. Maar ik geloof dat je sneller verder komt wanneer je ook je lichaam meeneemt in die groei.

Want je lichaam vertelt je ontzettend veel.

Hoe reageert het als je over je grens gaat?
Waar houd je spanning vast?
Wanneer trek je jezelf terug?
Wat gebeurt er als je ruimte inneemt?
Kun je voelen wat je nodig hebt, in plaats van het alleen te bedenken?

En je lichaam meenemen betekent voor mij óók goed ervoor zorgen. Bewegen. Sterker worden. Goed eten. Herstellen. Maar ook ontdekken wat je lijf kan en leren herkennen wat het je vertelt.

Daarom ben ik zo gek op dynamische oefeningen.

Niet alleen praten over grenzen, maar ze letterlijk ervaren.
Niet alleen bedenken hoe het voelt om ruimte in te nemen, maar het dóén.
Niet alleen zeggen dat je meer op jezelf wilt vertrouwen, maar voelen wat er gebeurt wanneer je op je eigen lichaam leert vertrouwen.

Ik gebruik dit in mijn trajecten, in mijn lifestyle coaching en tijdens de Breakfast Club.

Want persoonlijke groei hoeft niet alleen iets te zijn wat je begrijpt.

Je mag het ook ervaren. Voelen. En leven. Liefs iloon 🧡

Mijn lichaam werd mijn prioriteit. Niet direct uit keuze, maar eerst door de gevolgen.

In 2012 kreeg ik de diagnose Bechterew. Reuma.

Vanaf dat moment ging ik anders naar mijn lichaam kijken. Ik ging trainen. Alleen wist ik toen nog niet zo goed hóé. Ik trainde te veel, at niet goed genoeg en dacht vooral dat harder werken de oplossing was.

In 2016 kreeg ik opnieuw heel veel pijn.
In 2019 kon ik er niet meer omheen.

Achteraf weet ik: ik moest niet nóg harder werken aan mijn lichaam. Ik moest eerst herstellen. Rust. Ontspanning. Mijn zenuwstelsel tot rust laten komen. Weer leren voelen in plaats van steeds maar doorgaan.

En nu, in 2026, voelt het alsof ik aan het laatste stukje mag beginnen: mijn lichaam fit, mooi en sterk maken. Niet door ertegen te vechten, maar door ermee samen te werken.

Ik ben eigenlijk ontzettend dankbaar voor de weg die ik heb afgelegd. Als ik kijk naar wat mijn lichaam allemaal weer kan en wat ik heb kunnen herstellen, vind ik dat best bijzonder.

En misschien is dát wel het grootste verschil met vroeger:
ik luister.

Wat heeft mijn lichaam nodig?
Waar heeft het behoefte aan?
Waar wordt het blij van?
En wat voelt juist niet goed?

Je lichaam is eigenlijk een prachtig kompas. Alleen denk ik dat we veel te vaak hebben geleerd om dat kompas te negeren. Ons hoofd zegt doorgaan, terwijl ons lichaam allang iets anders vertelt. We gaan over grenzen heen totdat het lichaam uiteindelijk harder moet gaan praten.

Dus waar ligt jouw prioriteit?

Wanneer begon jouw lichaam aan te geven dat het anders moest? Welke klachten kon je niet meer negeren? En wat was uiteindelijk jouw druppel?

Misschien vertelt je lichaam je al veel langer iets dan je denkt. Liefs Iloon 🩷

Ik ga het doen. Een jaar geen alcohol.

Ik loop er al een tijdje mee rond. Ik wil echt een andere lifestyle. Sterker worden, beter voor mezelf zorgen en ja… die buik mag er ook gewoon af 😅

En als ik dat wil, zal ik ook keuzes moeten maken.

Alcohol vind ik eigenlijk al heel lang een beetje gedoe. Ik drink niet eens zoveel, maar ik merk steeds vaker dat ik mezelf afvraag: wil ík dit eigenlijk? Of drink ik omdat het gezellig is? Omdat je anders zo ongezellig bent?

Zaterdag heb ik nog een wijnmiddag met vriendinnen. Ik had al gezegd: ik drink maar drie glazen, want bij zo’n middag wil ik nog weleens verder gaan dan gepland. En vervolgens heb ik daar veel meer last van dan dat het me oplevert.

En juist die afspraak van “maximaal drie” zette me aan het denken.

Want waarom ben ik hier eigenlijk steeds mee aan het onderhandelen?

Ik drink inmiddels oprecht liever water of een ander lekker drankje. Ik heb alcohol niet nodig. En toch hoort dat wijntje blijkbaar nog steeds bij gezellig.

Dus zaterdag wordt mijn laatste.

Daarna ga ik niet minderen of alleen bij speciale gelegenheden drinken.

Ik ga gewoon een jaar alcoholvrij.

Ben eigenlijk heel benieuwd wat het me gaat brengen. Qua energie, sporten, lijf, slaap… maar misschien vooral in m’n hoofd.

Wie is hier nog meer alcoholvrij? En wat drink jij als de rest aan de wijn zit? 😄 Liefs Iloon 🩷

Je kent ’m wel.
Die 16.00-uursdip.

Je hebt gewerkt, van alles geregeld, voor iedereen gezorgd en ineens is de batterij leeg. Koffie erbij. Iets zoets. En door.

En ja: soms bén je gewoon moe omdat je veel doet.

Maar wat ik steeds interessanter ben gaan vinden, is dat we bij vermoeidheid vaak alleen kijken naar drukte, stress en slaap. Terwijl wat je overdag eet óók meespeelt.

Als je bijvoorbeeld weinig eet, lang tussen maaltijden laat zitten of vooral snelle koolhydraten eet zonder voldoende eiwitten, vetten en vezels, kan je energie gedurende de dag behoorlijk schommelen. En zo’n dip kan dan extra hard binnenkomen.

Dus nee, ik ga een moeder met een volle agenda niet vertellen dat ze gewoon wat meer moet ontspannen. 😅

Ik wil óók weten:
Hoe ziet je ontbijt eruit? Eet je voldoende? Krijg je eiwitten binnen? Hoe lang zit er tussen je maaltijden? En waar grijp je naar als je moe wordt?

Want voor mij horen die twee inmiddels bij elkaar.

Niet alleen kijken naar wat er in je hoofd en je agenda gebeurt.
Maar óók naar wat je lichaam nodig heeft om die dag überhaupt te kunnen dragen.

Dat is precies waarom voeding een steeds groter onderdeel wordt van mijn begeleiding.

Je sport wel veel avonden… heb je dan nog tijd voor iets anders?”

Die vraag krijg ik best vaak. Of in ieder geval de verbaasde versie ervan. 😂

Maar ik zie sporten dus helemaal niet als: daar gaat mijn avond.

Een dag heeft 24 uur.
Mijn training duurt meestal een uurtje.
Nou vooruit… half uurtje douchen erbij. 😜

En daarna is mijn avond niet ineens verdwenen.

Ik denk dat we bij sporten heel snel denken in dagdelen.
Ik moet vanavond sporten.
Alsof je daarmee automatisch je hele avond hebt weggegeven.

Terwijl ik denk: ik ga vandaag één uur sporten.

En dat uurtje levert me ook nog eens iets op. Ik word sterker, voel me fitter, krijg er energie van en het is inmiddels gewoon een onderdeel van mijn week waar ik graag tijd voor máák.

Dus ja. Ik sport best vaak.

En ik heb óók nog tijd voor mijn werk, gezin, paard, vrienden, bankhangen en andere dingen.

Mijn avond gaat niet poef.
Er zit gewoon een sportuurtje in. 😉

Ik ben niet zo goed in niks doen.

Het is vrijdag 16:05. Eiwit latte erbij. Laptop nog open. Schrift ernaast.
En ik zeg tegen mezelf: zo. Nu ga ik op de bank. 😂

Deze week zat mijn hoofd weer vol ideeën. Bouwen, schrijven, dingen uitwerken… en eerlijk: daar krijg ik óók energie van.

Dus mezelf op 1 zetten betekent voor mij niet automatisch minder doen.

Het betekent steeds beter leren voelen:
ben ik hiermee bezig omdat ik het leuk vind?
Of omdat ik vind dat het nog moet?

En voor vandaag is het antwoord inmiddels:
laptop dicht, eiwit latte mee en bank.

Tenminste… dat is het plan. 🤣