Delia Skin Master

Onze eerste dagen van de langere periode in Egypte, het voelt voor mij als thuiskomen en inmiddels voelt het hele gezin zich hier thuis… een kleine recap van onze dagen: hier kreeg ik een berichtje dat deze favoriete look van de NIECES X DELIA collectie was uitverkocht (nieces zijn direct in het atelier gaan bij produceren en zijn ze als het goed is weer op voorraad)

Dit (ja hoe noem dit ding?) kwamen we tegen in de supermarkt en we konden het niet laten om mee te nemen. Ze hebben hier zoveel lol mee (ik ook🫣 oké ik voeg dit toe als laatste slide kunnen jullie even lachen🤣)

Lila en haar fashionista era

Garden memories zijn toch wel de mooiste, gewoon lekker in de eigen omgeving… gezelligheid en goede gesprekken🤍

Deze pose heeft ze niet van mij geleerd🤣

Eén ding geeft mij wel stress, wil de kids geen moment uit het oog verliezen… ze zijn blond, vallen op en voor je het weet ben je ze kwijt…. Ja misschien stom, maar ben enorm bang dat iemand zo met een kind wegloopt🫣

Rijden in Egypte is not for the weak maar je kan niet ontkennen dat het wel een vibe is🤣

Q-time doet ons allemaal goed🤍 vooral Lila bloeit helemaal op

Hoevaak je de Piramide ook ziet, het blijft een bijzonder iets.. je raakt er nooit op uitgekeken.

Tussen alle leuke dingen door hebben we ook wat verplichtingen zoals een nieuwe keuken uitzoeken.

Elke dag de grootste waterpret💦 de whirlpool bath is allang geen whirlpool bath meer maar een mini zwembad

EINDELIJK na al die jaren naar het nieuwe museum we zijn er al zeker 2x geweest en stonden er voor niks. Maar meer dan logisch, want dit is het grootste museum van de wereld. Het was mooi en indrukwekkend, al blijft het oude museum nog altijd zijn sfeer en charmes houden

Wij zijn totaal niet van de voetbal, maar de sfeer, de saamhorigheid en gezelligheid maakt iedereen opeens een voetbalfan! ⚽️🇪🇬

Onterecht… maar met opgeheven hoofd naar huis 🇪🇬✨

Oké gewoon even lachen🤣voelde me weer helemaal kind! Zayn dacht ik zet hem wel even op st***je 3 zodat ze uit de bocht vliegt🤣

De vakantie kan beginnen🤍 Als ik eerlijk ben… het was niet ons beste jaar. Een jaar waarin we moeilijke beslissingen moesten nemen. Waarin we afscheid namen van dingen waar we hard voor hadden gewerkt. Waarin we als bedrijf, als team en als gezin meer voor onze kiezen kregen dan we hadden verwacht.

Daarom voelt deze vakantie anders, echt als een verademing.

Even uit de chaos stappen. Even geen deadlines, geen verantwoordelijkheden die om voorrang vechten. Alleen tijd voor onszelf, voor ons huwelijk, voor onze kinderen en voor de mensen die het dichtst bij ons staan.

Voor het eerst hebben we ook als team bewust allemaal tegelijkertijd vakantie genomen. Geen halve bezetting, geen gevoel dat iemand achterblijft om alles draaiende te houden. Gewoon iedereen dezelfde kans om echt op te laden.

We gaan opladen, reflecteren en dankbaar zijn. En vooral genieten van de kleine momenten die in de drukte vaak veel te snel voorbijgaan.

Afgelopen half jaar was voor mij een enorme les: dat hoe zwaar een seizoen ook voelt… het nooit het laatste hoofdstuk is.

How it starts is not how it goes🤍

Gisteren was de musical van Kerim. Zijn laatste avond op de basisschool. Wat bijzonder eigenlijk… Want we vieren vaak de eerste keren in het leven. De eerste stapjes, de eerste schooldag, de eerste zwemdiploma’s. Maar bijna niemand vertelt je hoe het voelt wanneer die eerste keren langzaam veranderen in laatste keren.

Zijn laatste keer op het schoolplein, zijn laatste juf, zijn laatste schoolmusical.

En ineens besef je dat een hoofdstuk dat jarenlang zo vanzelfsprekend was, voorgoed wordt afgesloten.

Ik belde gisteren een vriendin en zei alleen maar: “Ik ben hier nog niet klaar voor.”

Maar terwijl ik dat uitsprak, moest ik ook lachen om mezelf.

Want wanneer was ik eigenlijk ooit ergens klaar voor?

🤔Ik was niet klaar om te trouwen.
🧐Ik was niet klaar om moeder te worden.
😟Niet klaar voor mijn eerste bevalling.
🫠Niet klaar om ondernemer te worden.
😰Niet klaar om vijf bedrijven te bouwen.
En eerlijk? Ik denk dat ik voor geen enkele grote stap in mijn leven ooit écht klaar ben geweest.

Toch zette ik ze allemaal! En misschien is dat wel één van de belangrijkste principes uit mijn eigen Blueprint:

Start before you’re ready.

Want wachten tot je er klaar voor bent, betekent vaak wachten op iets wat nooit komt.

Dus ook dit hoofdstuk vraagt niet of ik er klaar voor ben. Het vraagt alleen of ik bereid ben om mee te bewegen. Om te accepteren dat mijn kleine jongen steeds groter wordt. Dat ik niet elk obstakel voor hem kan weghalen. Dat ik soms alleen vanaf de kant kan toekijken.

Ik zie het leven steeds meer als de zee.

Soms varen we rustig naast elkaar.
Soms drijft hij een stukje verder van mijn boot af.
Soms zal hij tegen de stroming in moeten zwemmen.
Soms zal hij verdwalen.

En mijn rol?

Niet om de zee voor hem stil te leggen.

Maar om af en toe een reddingsboei uit te gooien wanneer hij daarom vraagt. Om hem weer even aan boord te trekken als hij uitgeput is. Om hem vervolgens, met een gerust hart, weer verder te laten varen.

Want uiteindelijk is dat wat opvoeden is.

Steeds opnieuw een klein beetje loslaten en misschien is dat wel de moeilijkste vorm van liefde.

Vertrouwen🤍tawakull

📸: Emine van der Velden | personal branding & events fotograaf

Dankbaar, voldaan en met heel veel zin in dag twee van The Summer Club. 🤍

Gisteren kwam alles samen waar we de afgelopen maanden zo hard aan hebben gewerkt. Zoveel mooie gesprekken, nieuwe ontmoetingen, inspirerende verhalen, stralende gezichten en een ruimte vol energie.

Het was bijzonder om te zien hoe fashion, beauty en community elkaar vonden. Precies zoals we het voor ons zagen.

Aan iedereen die erbij was: dankjewel. Voor jullie tijd, enthousiasme en alle lieve woorden. Jullie hebben deze eerste dag onvergetelijk gemaakt.

En vandaag? We doen het gewoon nóg een keer. ☀️✨

Kom langs voor een gratis professionele huidscan met ons geavanceerde huidanalyse-apparaat en ontdek wat jouw huid écht nodig heeft. Daarnaast profiteer je van tot 50% korting op onze vakantie mini’s, de Glow Journey en de Glow Oil. Op de rest van het assortiment ontvang je 25% korting én maak je met ons Spin & Win-rad kans op een gratis full-size D-SKIN product.

Er zijn nog tickets beschikbaar voor slechts €7. We zien je graag vandaag! 🤍 Link in bio.

Een jaar geleden stond ik daar.
En vannacht droomde ik ineens weer dat ik bij de Ka’bah was.

Ik werd vanochtend wakker met een gevoel dat ik niet helemaal kan uitleggen. Misschien omdat de eerste mensen alweer onderweg zijn naar hadj. Misschien omdat een deel van mijn hart daar nog steeds is gebleven. Misschien omdat ik tot de dag van vandaag het gevoel heb dat ik hadj nooit echt verwerkt heb… en misschien gaat dat zelfs nooit gebeuren.

Mensen vragen vaak: “Hoe was hadj?”
Maar hoe leg je iets uit wat je leven van binnen heeft verschoven?

Hadj heeft mij veranderd. Niet op een oppervlakkige manier. Niet alleen spiritueel. Maar diep van binnen, op plekken waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden.

Voor het eerst in mijn leven hoorde ik mijn eigen innerlijke stem zo luid. Zonder afleiding. Zonder ruis. Zonder alle rollen die ik dagelijks draag als moeder, vrouw, ondernemer, creator, degene die altijd sterk moet zijn.

Ik ontdekte een versie van mezelf die ik nog nooit had ontmoet.

Een zachtere versie.
Een stillere versie.
Een versie die niet constant hoefde te rennen.

En het gekke is… ik denk dat ik mij daar nog nooit zo eenzaam heb gevoeld, maar tegelijkertijd ook nog nooit zo verbonden met mezelf. Alsof Allah mij even volledig stil zette zodat ik eindelijk naar mijn eigen hart kon luisteren.

Er waren momenten waarop ik huilde zonder precies te weten waarom. Momenten waarop bepaalde verzen binnenkwamen alsof ze speciaal voor mij waren neergezonden. Momenten waarop ik tussen miljoenen mensen liep en me toch volledig alleen voelde met Allah.

Ik ging naar hadj met zoveel bagage die niemand zag. Niet alleen koffers. Maar ook angst, druk, vermoeidheid, verwachtingen, onzekerheden en een constante onrust die ik al jaren met me meedroeg.

En ergens tussen de bergen van Mina, de tawaf rondom de Ka’bah, de nachten vol dua’s en de stilte tussen alle drukte… voelde ik die lasten langzaam lichter worden.

Hadj voedde mijn ziel.
Het veranderde mijn kijk op deze dunya.
Op succes.
Op rust.
Op liefde.
Op wat echt belangrijk is.

Ik kwam thuis als dezelfde Delia. Maar toch ook weer helemaal niet.

(Lees verder in de reacties)