Shareen Khan Sherani

ډمه نه وه ډمه شوه بس وږې وه مجبوره وه
دا دوزخي پېغله هم يو وخت د جنت حوره وه

دلته هم لعنت د خداى وريږي په تمام محفل
هلته هم پېغور وو چې د خان د کور مزدوره وه

څنګه دې دزلفو غرته پورته شوه د سپين مخ نه
دا د خال جلوه وه که رڼا د کوه طوره وه

زۀيووخت په سترګوکې چا بل جهان ته وړى وم
نۀ په کښې چاجنګ پېژانده نۀ ټوپک او توره وه

ګل يې د دروېش روښان په لاس کې مړاوې کړى دى
دا جينۍ پخوا په خپل ښايست دومره مغروره وه

دروېش روښان
Shareen Khan
Hamdard Sherani