On, Ona i One

Powroty do ulubionych aktywności sportowych są piękne ☺️🦵🏃🏃🏃🏃🏃🦿

Czas wakacji- chwila przerwy w zajęciach grupowych, moment naładowania akumulatorów na nowo, chwila szukania nowych inspiracji i przede wszystkim moment autorefleksji nad własnym warsztatem i sobą.

Wszystkim, którzy praktykowali w tym roku szkolnym bardzo dziękuję i życzę udanych wakacji. Oczywiście zachęcam Was w czasie wakacji do własnej praktyki w domowym zaciszu☺️

Do zobaczenia

Dzisiaj zakończył się pewien etap w On, Ona i One. Z żalem i bólem serca "wójek angielski" i "wójek joga" (dwa w jednym☺️) zakończył współpracę z Akademia na Górce - Żłobek i Przedszkole w Swarzędzu.

W życiu niestety czasami rozum musi przejąć górę nad sercem. Zostawiam tutaj kawełek siebie, zabieram piękne wspomnienia i z zaciekawiem patrzę w przyszłość.

Wszystkim Ciociom i Wujkowi Rafałowi dziękuję za każdy uśmiech, żarty, wsparcie, zrozumienie i wspólne chwile.

Słów kilka o zatrzymaniu umysłu ☺️ bo tak zawsze zaczynamy zajęcia - zatrzymaniem i skupieniem się na oddechu. To z kolei daje nam bazę do dalszych działań. Poczytaj☺️

Patańdźali (Patañjali) wraz z jego Jogasutrami (Yogasūtra) oraz wspaniałym komentarzem Wjasy (Vyāsa), Jogabhaszją (Yogabhāṣya), wyznaczają środek historycznych przekazów nauki jogi, jogaśastry (yogaśāstra).

Joga była przed Jogasutrami. Joga była po nich. Ale to właśnie Jogasutry możemy uznać za punkt skupienia, z którego patrzymy na historię jogi, nie tylko jako historię tekstów, lecz jako historię praktyk i joginów, którzy uznali, że samadhi (samādhi) jest możliwe do urzeczywistnienia, a ścieżka prowadząca do niego może zostać opisana, przekazana i praktykowana.

Czym więc była joga dla Patańdźalego? Była nauką o umyśle (citta-śāstra) i jego możliwościach.

W sutrze 1.2 czytamy:
„Joga jest zatrzymaniem poruszeń umysłu”.
Te „poruszenia” to writti (vṛtti), czyli modyfikacje mentalno-emocjonalne: umysł poznaje, myli się, wyobraża, śni, pamięta, a w konsekwencji reaguje, tworzy obrazy siebie i świata. Umysł nieustannie porusza się ku czemuś. Ku temu, co miłe. Ku temu, co trudne. Ku wspomnieniom, lękom, pragnieniom, interpretacjom. W tym ruchu człowiek zaczyna utożsamiać się z poruszeniami umysłu: jestem moją myślą, jestem moim lękiem, jestem moim doświadczeniem cielesnym.

Patańdźali w sutrze 1.3 kontynuuje, że możliwy jest inny stan:
„Wtedy [istnieje] stan [czystego] obserwatora w jego rzeczywistej postaci”.
Ten obserwator, widzący (draṣṭṛ), nie jest kolejną myślą. Nie jest tym, co się zmienia. Jest czystą świadomością, zasadą widzenia, tym, dzięki czemu doświadczenie w ogóle może się wydarzyć...

Joga nie wydarza się więc w doskonałej pozycji ciała, lecz rozpoczyna się w pytaniu: „czy jestem tym, co porusza się w umyśle, czy tym, co może ten ruch zobaczyć?”.

🙏🏻

Kierunek praktyki w tym tygodniu to skręty i lekkie gięcia ☺️ Ciekawi? Zapraszam ❤️

Silne centrum ciała=podstawa poprawnej postawy.

To myśl przewodnia do praktyki w tym tygodniu-rozciąganie i wzmacnianie core.

Oprócz asanicznej części (czyli praktyki fizycznej), zatrzymany się również przy pranajamie, której celem będzie skupienie i koncentracja. Całość zakończymy momentem uważności na umyśle. Postaramy się otworzyć na obserwację umysłu oraz na dominujący jego stan.

Zapraszam ☺️