Normobaria Wawer - Tlenoterapia

NORMOBARIA to innowacyjna i bezinwazyjna terapia, opracowana przez polskiego lekarza Jana Pokrywkę. Prowadzona jest w specjalnym pomieszczeniu zwanym "Komorą Normobaryczną".
Dr Jan Pokrywka zmodyfikował warunki komory hiperbarycznej tak, by można było w niej przebywać bez ograniczeń czasowych i nazwał ją Normobarią.
W odróżnieniu od komory hiperbarycznej, w Normobarii ciśnienie wynosi do 1500hpa, a przebywające tam osoby poddawane są nie tylko zwiększonemu stężeniu tlenu (do 40%), ale również innych gazów takich jak dwutlenek węgla w ilości od 1 do 2% oraz wodór w ilości 0,4- 0,5%.
Choć wydaje się to nieprawdopodobne, ale to dwutlenek węgla sprzyja procesowi transportu tlenu do komórek, co poprawia dotlenienie naszego organizmu ("efekt Bohra"), a wodór, będąc jednym z najlepszych antyoksydantów, neutralizuje wolne rodniki hydroksylowe, zmniejszając stany zapalne i powstrzymując procesy starzenia.
Co daje przebywanie w atmosferze Normobarii już wkrótce.

Normobaria Wawer - Tlenoterapia Normobaria, to terapia tlenowa w podwyższonym ciśnieniu, pobudzająca naturalne procesy regeneracji

Czy wiesz co to jest Normobaria?

Tą drogą idziemy razem.
A Ty...

Chce żyć długo i zdrowo. Oto codzienne zasady 66-letniego lekarza Dr Ronald Primas od ponad 30 lat pracuje jako lekarz, a obecnie zajmuje się także medycyną długowieczności. 66-latek podkreśla, że nie wierzy w jedną cudowną metodę na zdrowe starzenie. Zamiast tego stawia na...

Ania i Oskar przygotowują się do kolejnego startu...

Normobaria Wawer - Tlenoterapia na
BEMER Best Change 2026r.
Łódź

My spożywamy, aTy...

Regeneruje wątrobę po alkoholu i tłustym jedzeniu. Nowe właściwości biologiczne Czarny czosnek to coś więcej niż kulinarny trend. Dzięki procesowi fermentacji czosnek zyskuje nowe właściwości biologiczne, które mogą wspierać organizm na wielu poziomach – od serca po układ odpornościowy.

Nasz nowy klient...

...

W piątek przed szkołą mojego syna znalazłam banknot 200 zł. Przez chwilę pomyślałam: „Ale mam szczęście!”. To była odruchowa, zupełnie naturalna reakcja. Ale trwała dosłownie moment.

Zaraz potem przyszła mi do głowy inna myśl: a co, jeśli jakaś mama właśnie zorientowała się, że zgubiła te pieniądze? I wtedy bardzo wyraźnie poczułam jedno — moje szczęście nie może wynikać z czyjegoś problemu. Nie w taki sposób.

Nagle wróciło do mnie wspomnienie z dzieciństwa. Moja mama kiedyś wróciła do domu zapłakana, bo zgubiła pieniądze ze swojej tygodniowej wypłaty. Pamiętam jej rozpacz, strach i bezradność. Ale pamiętam też, co stało się następnego dnia: jej współpracownicy, jeden po drugim, złożyli się, żeby pomóc jej odzyskać tę kwotę. Prosty gest, a tyle w nim było dobra i człowieczeństwa.

To właśnie to wspomnienie mnie poprowadziło.

W szkole trwało zebranie i na początku nawet nie wiedziałam, jak o to zapytać, żeby nie zabrzmieć dziwnie. Wróciłam do domu. Ale ta myśl nie dawała mi spokoju. Wracała cały czas, coraz mocniej.

Po chwili zrozumiałam, że nie mogę jej zignorować. Wróciłam i zapytałam nauczycielki, czy ktoś zgłaszał zgubienie pieniędzy. Jedna z nich od razu spojrzała na mnie i powiedziała: „Czy chodzi o 200 zł?”.

W tym momencie wiedziałam już, że robię to, co trzeba.

Udało się odnaleźć właścicielkę. Kiedy oddałam jej pieniądze, powiedziała mi, że jej mąż był bardzo zdenerwowany, a ona sama była załamana, bo te 200 zł miało wystarczyć na zakupy i jedzenie na cały weekend. Nie mogła uwierzyć, że ktoś naprawdę je oddał.

A ja nie mogłam uwierzyć, jak lekko zrobiło mi się na sercu.

Podziękowałam Bogu nie za to, że znalazłam te pieniądze. Podziękowałam za to, że dał mi zatrzymać się na chwilę, pomyśleć i wybrać właściwą drogę. Za to, że przypomniał mi, iż uczciwość jest warta więcej niż banknot znaleziony na chodniku.

Bo prawdziwe szczęście nie polega na tym, co znajdujemy.

Prawdziwe szczęście polega na tym, kim jesteśmy, kiedy nikt nie patrzy.