BodyMedika

RZĘSY JAK WACHLARZ. A POD NIMI 24 NA 25 KOBIET Z NUŻEŃCEM.

Tak, dobrze czytacie.

W badaniu przedstawionym podczas kongresu ESCRS 2026 pobrano rzęsy od 25 młodych kobiet, które regularnie korzystały z przedłużania rzęs.

Demodex wykryto u 24 z 25. To 96 procent.

Nie, nie napiszę, że „96 procent wszystkich kobiet z przedłużanymi rzęsami ma nużeńca”, bo tego badanie nie udowodniło.

Ale 24 na 25?

Tego również nie zamierzam przemilczeć.

Jeszcze ciekawiej robi się dalej.

U 18 z tych 25 kobiet występowały objawy kliniczne związane z demodekozą, między innymi świąd, podrażnienie brzegu powieki, przekrwienie, obrzęk, sklejanie rzęs, łuski i cylindryczne złogi przy ich nasadzie.

I teraz coś, co moim zdaniem powinno interesować stylistki rzęs nawet bardziej niż samo słowo „nużeniec”.

Wśród kobiet, które wykonywały przedłużanie rzęs więcej niż 10 razy, u 85 procent stwierdzono w meibografii dysfunkcję gruczołów Meiboma.

A te gruczoły nie są dekoracją powieki.

Produkują składniki warstwy lipidowej filmu łzowego. Kiedy zaczynają działać źle, film łzowy staje się mniej stabilny, a oczy mogą piec, szczypać, łzawić, być zaczerwienione i dawać uczucie piasku pod powiekami.

Czyli robimy piękne rzęsy, a kilka milimetrów niżej może zaczynać się zupełnie inna historia.

I to nie jest jedyne badanie.

W prospektywnym badaniu opublikowanym w 2024 roku obserwowano 32 osoby przed i po wykonaniu przedłużenia rzęs.

Godzinę po zabiegu 84,4 procent badanych zgłaszało objawy ze strony oczu.

Najczęściej było to uczucie ciała obcego. Badacze stwierdzili również przejściowe pogorszenie stabilności filmu łzowego i większe barwienie rogówki, wskazujące na zaburzenia nabłonka powierzchni oka.

A teraz najbardziej niewygodny paradoks tej branży.

Klientka słyszy czasem:

„Nie mocz rzęs.”

„Nie myj ich za mocno.”

„Nie pocieraj, bo będą krócej się trzymały.”

Bo przecież najważniejsze, żeby aplikacja przetrwała trzy tygodnie.

Tylko że brzeg powieki to nie stojak na rzęsy.

To żywa okolica z mieszkami włosowymi, ujściami gruczołów i mikrośrodowiskiem, które wymaga higieny.

Jeżeli pomiędzy rzęsami pozostają sebum, złuszczony naskórek, resztki kosmetyków i zabrudzenia, nie ma w tym nic biologicznie „premium”.

Można mieć idealny skręt D, objętość Hollywood i jednocześnie fatalny stan brzegu powieki.

I wtedy naprawdę najmniej istotne jest to, czy stylizacja wytrzyma jeszcze cztery dni.

Najbardziej niepokoi mnie jeszcze coś innego.

Swędzenie.

Pieczenie.

Łzawienie.

Zaczerwienienie.

Sklejone rzęsy.

Nawracające zapalenie brzegów powiek.

A odpowiedź?

„To pewnie uczulenie na klej.”

Nie zawsze.

Przewlekłe dolegliwości wymagają diagnostyki, bo wśród możliwych przyczyn są między innymi alergia lub podrażnienie, zaburzenia powierzchni oka, dysfunkcja gruczołów Meiboma i zapalenie brzegów powiek związane z Demodex.

Kolejne uzupełnienie rzęs nie jest diagnostyką.

I żeby było jasne, nie robię z 25 kobiet populacji całego świata.

To małe badanie konferencyjne, bez odpowiedniej grupy kontrolnej. Samo znalezienie Demodex również nie oznacza automatycznie choroby.

Ale kiedy 24 z 25 badanych regularnych użytkowniczek ma Demodex, 18 ma objawy kliniczne, a w grupie po ponad 10 aplikacjach 85 procent wykazuje dysfunkcję gruczołów Meiboma, nie jest to wynik, który rozsądnie byłoby skwitować słowami:

„Przecież wszyscy mają nużeńca”.

Nie.

Nie wszyscy mają objawową demodekozę.

Nie wszyscy mają zapalenie brzegów powiek.

Nie wszyscy mają dysfunkcję gruczołów Meiboma.

I właśnie dlatego trzeba o tym mówić.

Bo rzęsy można przykleić ponownie. Powierzchnia oka i gruczoły powiekowe zasługują na trochę większy szacunek niż trwałość aplikacji.

🎄🎄🎄"CUDOWNA KOBIETO"🎄🎄
Coraz bliżej Święta - poczuj ich magię na sobie i zapisz się na Twoje chwile RELAKSU 🎄🎄🎄

🎄🎄☃️🎄🎄
KUP PREZENT pod choinkę dla bliskich💁‍♀️