Studio Eryka Pruś

Miało być na lata…

Jeszcze kilka miesięcy temu stałam tutaj z kluczami w ręku i głową pełną marzeń.
Podpisałam umowę. Zainwestowałam ogromne pieniądze. Stworzyłam to miejsce od zera, wierząc, że buduję coś na lata.

Nie wiedziałam wtedy, że za chwilę wszystko, co stworzyłam, zostanie brutalnie przekreślone.
Zostałam z konsekwencjami decyzji, o których wcześniej nie miałam pojęcia i na które nie miałam żadnego wpływu.

Są sytuacje, w których tracisz pieniądze.
I są takie, po których tracisz przede wszystkim wiarę w ludzi.

Bo są straty, które można policzyć.
Remont. Faktury. Pieniądze. Setki godzin pracy.
Ale są też takie, których nie da się wycenić.

Stres. Bezsilność. Nieprzespane noce. Utracony spokój.

I świadomość, jak daleko można się posunąć, kiedy konsekwencje własnych decyzji ma ponieść ktoś inny.
Jak łatwo można wykorzystać czyjeś zaufanie, pracę i sytuację, w której zostało się postawionym.

Najbardziej jednak boli coś znacznie prostszego — brak zwykłej ludzkiej przyzwoitości.

Wczoraj zamknęłam te drzwi po raz ostatni.

Zostawiłam za nimi ogrom pieniędzy, miesiące pracy, mnóstwo stresu i kawałek siebie.

To miejsce miało być jednym z moich najpiękniejszych początków.

Stało się najboleśniejszą lekcją tego, że nie każdy człowiek kieruje się uczciwością, empatią i tymi samymi zasadami.

Zabrano mi bardzo wiele.

Czas.
Pieniądze.
Spokój.
I miejsce, które miało być moją przyszłością.

Ale nie pozwolę, żeby sposób, w jaki zostałam potraktowana, zabrał mi również siłę.

Wczoraj to miejsce przestało istnieć.

Ja nie. 🤍