GoldenYears Health
ข้อมูลติดต่อ แผนที่และเส้นทาง แบบฟอร์มติดต่อ เวลาทำการ บริการ คะแนนรีวิว รูปภาพ วิดีโอ และข่าวสารจาก GoldenYears Health, สุขภาพ/ความงาม, 25/553 Moo 5 Bangna Trad Road, Bang Bo
Golden Years Health เราคือเพจเพื่อผู้สูงอายุ ผู้ดูแล และคนที่อยากเตรียมตัวเข้าสู่วัยเกษียณอย่างมั่นใจ แบ่งปันความรู้ด้านสุขภาพกาย–ใจ เติมพลังใจ ให้ชีวิตหลังเกษียณเปล่งประกายอย่างมีคุณค่า เพราะทุกปีของชีวิตควรมีคุณภาพและหัวใจที่ควรได้รับการดูแลอย่างแท้จริง
06/10/2026
เตรียมตัวให้พร้อมก่อนลุยทำความสะอาดบ้านนะคะ
น้ำลดแล้ว แต่อย่าเพิ่งรีบเข้าบ้าน ถ้าเสื้อผ้าหน้าผมรองเท้ายังไม่พร้อมนะคะ!
เช็กลิสต์ PPE ล้างบ้าน ฉบับหมอผิวหนัง
ก่อนลุยบ้าน เตรียมให้ครบตั้งแต่หัวจรดเท้า
ลดการสัมผัสโคลน เชื้อโรค เชื้อรา และฝุ่นฟุ้งกระจาย
1️⃣ ศีรษะและใบหน้า
🧢 หมวก
ป้องกันฝุ่นและเศษวัสดุ
🥽 Goggles แบบแนบหน้า
กันน้ำโคลนและละอองกระเด็นเข้าตา
😷 หน้ากาก
- กวาดฝุ่นแห้ง / รื้อของ / เชื้อราฟุ้ง → N95 / KN95 / KF94
- งานทั่วไปที่ไม่มีฝุ่นฟุ้งมาก → หน้ากากอนามัย
- เปียกหรือชื้นมาก → เปลี่ยนใหม่
N95 ไม่ต้องใส่ทุกงาน
แต่ควรใช้เมื่อมีฝุ่นแห้งหรือเชื้อราฟุ้ง และต้องกระชับกับใบหน้า
2️⃣ ลำตัวและมือ
👕 เสื้อแขนยาว + กางเกงขายาว
เลือกผ้าแห้งไว คลุมผิวให้มิดชิด
🧤 ถุงมือยางหนา
เหมาะกับงานสัมผัสโคลน ของเสีย และสารทำความสะอาด
⚠️ ห้ามผสมน้ำยาฟอกขาว
กับน้ำยาล้างห้องน้ำหรือแอมโมเนีย
→ อาจเกิดก๊าซพิษอันตรายต่อปอด
3️⃣ เท้าและขา
🥾 บูทยางทรงสูง
ป้องกันน้ำ โคลน และของมีคมใต้โคลน
ควรสวมถุงเท้าอีกชั้นนึง เพื่อช่วยซับเหงื่อ และป้องกันบูทเสียดสีกับผิว
🧦 ถุงเท้าสำรอง
เปียกหรือชื้นมาก → เปลี่ยนทันที
เพราะผิวเปื่อยและระคายเคืองได้ง่าย
🩹 มีแผล? ปิดด้วยพลาสเตอร์กันน้ำ
ก่อนสัมผัสน้ำหรือโคลน
เพื่อลดความเสี่ยง โรคฉี่หนู • Melioidosis • บาดทะยัก
🤍 จำง่าย ๆ ก่อนลุยล้างบ้าน
หมวก + Goggles + หน้ากาก
เสื้อแขนยาว + ถุงมือ
บูท + ถุงเท้าสำรอง + ปิดแผล
ป้องกันไว้ดีกว่าแก้ค่ะ
— หมอเชอรี่ 👩🏻⚕️
ดูแลตัวเองให้ดีด้วยนะคะ
อย่าซื้อยากืนเองนะคะ
จากวันที่ต้องใส่สายยาง สู่การกลับมากินข้าวเองได้อีกครั้ง… ทุกอย่างเปลี่ยนไปเพราะ "สิ่งนี้" แค่ทำซ้ำๆ ทุกวัน 🥣🤍
ดูแลคนที่เรารัก อย่ารอจนสำลักลงปอดแล้วค่อยเริ่ม
#ผู้สูงอายุ #ฝึกกลืน #ดูแลพ่อแม่ #พาร์กินสัน #สำลักปอดอักเสบ
ความรู้ดีๆ จากคุณหมอผิวหนัง หมอเชอรี่ ค่ะ
อย่าเพิ่งดุว่าท่าน “เดินไม่ระวัง” 🥺 ทำไมผู้ป่วยพาร์กินสันถึงล้มบ่อยจัง? วันนี้หมอสรุป 3 สาเหตุสำคัญและจุดเสี่ยงอันตรายมาให้ฟังค่ะ
อุบัติเหตุในผู้ป่วยพาร์กินสันมักเกิดจาก:
• ตัวโรค: กลไกการดึงตัวกลับเสียไป เท้าติดกาวเหมือนทาแป้งเปียก
• ยาที่ทาน: ช่วงยาหมดฤทธิ์ (Off Period) หรือลุกเร็วแล้วความดันตกวูบ
• จุดกระตุ้น: จังหวะกลับหลังหันเร็วๆ และการเดินผ่านช่องแคบ/ประตู
รู้ทันกลไก ช่วยป้องกันการล้มและลดความเสี่ยงติดเตียงได้ทันท่วงทีค่ะ ✨ กดบันทึกและแชร์ให้ครอบครัวดูแลไปด้วยกันนะคะ 🌿
#พาร์กินสัน #ผู้สูงอายุ #ดูแลพ่อแม่ #ครอบครัว #สาระสุขภาพ
10/09/2026
ทำไมคนเป็นพาร์กินสันถึงล้มบ่อยจัง? ไม่ใช่แค่ซุ่มซ่าม แต่มีเหตุผลซ่อนอยู่ค่ะ 🧠⚡️
หลายบ้านมักบ่นว่า “ทำไมคุณพ่อคุณแม่เดินไม่ระวังเลย ล้มอีกแล้ว” 🥺 หมออยากชวนปรับความเข้าใจกันใหม่นะคะ การล้มในผู้ป่วยพาร์กินสันไม่ใช่เพราะความประมาทเลยค่ะ แต่มันเกิดจากระบบสั่งการในสมองและผลของยาที่ทานอยู่ ซึ่งทำให้ร่างกายไม่ยอมฟังคำสั่งตามปกติ
มาดูกันชัดๆ ค่ะว่าเกิดจากอะไร และลูกหลานอย่างเราจะช่วยระวังตรงไหนได้บ้าง 🔍👇
1. สาเหตุจาก “ตัวโรคพาร์กินสันเอง” 🧩
- สัญญาณตัวดึงกลับเสียไป (ล้มเหมือนท่อนไม้): เวลาคนปกติสะดุด ขาเราจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อพยุงตัวทันทีใช่ไหมคะ แต่คนเป็นพาร์กินสัน สัญญาณดึงกลับตัวตรงนี้มันเสียไป สะดุดปุ๊บจะทิ้งดิ่งลงไปทั้งตัวเลยค่ะ 🪵
- อาการเท้าติดเหมือนทากาว (Freezing): กำลังเดินดีๆ เท้าหยุดกึก ก้าวไม่ออกดื้อๆ แต่ตัวส่วนบนยังพุ่งไปข้างหน้า ผลคือหน้าคว่ำลงไปทันที 🚷
- เดินซอยเท้ายิกๆ ตัวพุ่งไปข้างหน้า: จะมีท่าเดินเฉพาะตัวคือก้าวสั้นๆ ถี่ๆ โน้มตัวไปข้างหน้า ยิ่งเดินยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนเบรกตัวเองไม่อยู่ 🏃💨
- ตัวแข็งเกร็ง กะระยะพลาด: กล้ามเนื้อจะตึงขยับยาก แถมสมองยังประมวลผลความลึกและความต่างของระดับพื้นลดลง ทำให้มองทางต่างระดับไม่ชัดเจนค่ะ 👁️
2. สาเหตุจาก “ยาที่ทานอยู่” 💊
- ความดันตกเวลาเปลี่ยนท่า (วูบ/หน้ามืด: ยาบางกลุ่มทำให้หลอดเลือดขยายตัว พอลุกจากเตียงหรือเก้าอี้เร็วเกินไป เลือดไปเลี้ยงสมองไม่ทัน เกิดอาการหน้ามืด เซ แล้วทรุดลงไป 💫
- ช่วงยาหมดฤทธิ์ (Off Period): ก่อนถึงเวลากินยามื้อถัดไป ยาเริ่มหมดฤทธิ์ ตัวจะกลับมาแข็ง ขาก้าวไม่ออกกะทันหัน จังหวะนี้แหละค่ะที่ล้มกันบ่อยมาก ⏳
- อาการยุกยิก (Dyskinesia): บางคนทานยาไปสักระยะ จะมีอาการขยับแขนขาหรือเอี้ยวตัวไปมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ทำให้จุดศูนย์ถ่วงแกว่งและทรงตัวยากขึ้น 〰️
- อาการง่วงซึม: ยาบางตัวทำให้ง่วงหรือเผลอสัปหงกหลับกะทันหันระหว่างวัน 😴
3. จุดเสี่ยงและจังหวะอันตรายที่ต้องระวังเป็นพิเศษ ⚠️
🔄 จังหวะกลับหลังหัน
ทำไมถึงเสี่ยง: การหมุนตัว 180 องศาเร็วๆ ขาจะขัดกันเองทันที
ทริกช่วยเซฟ: แนะนำให้เดินอ้อมเป็นวงกว้างรูปตัว U แทนการหมุนตัวกลับทันทีค่ะ
🚪 เดินผ่านช่องแคบหรือประตู
ทำไมถึงเสี่ยง: ภาพกรอบประตูมักกระตุ้นให้สมองสั่งเท้าหยุดชะงัก (เท้าติดกาว)
ทริกช่วยเซฟ: ติดเทปสีสว่างตัดกับพื้นเป็นเส้นนำทาง หรือให้ฝึกพูดจังหวะ "1-2-1-2" ตอนเดินผ่าน
🪑 ตอนลุกจากเตียงหรือเก้าอี้
ทำไมถึงเสี่ยง: เสี่ยงความดันตกวูบ หน้ามืด ภาพตัด
ทริกช่วยเซฟ: ให้นั่งพักห้อยขาที่ขอบเตียงสัก 1–2 นาที ขยับข้อเท้าไปมาก่อนค่อยลุกขึ้นยืนเต็มตัว
🌙 ลุกเข้าห้องน้ำตอนดึก
ทำไมถึงเสี่ยง: ฤทธิ์ยาหมดช่วงดึก บวกกับความมืดและรีบเข้าห้องน้ำ
ทริกช่วยเซฟ: ติดไฟเซนเซอร์อัตโนมัติตามทางเดิน และถ้าจำเป็น ให้เตรียมโถปัสสาวะไว้ใกล้เตียงนอนเลยค่ะ
📱 เดินไปทำอย่างอื่นไป (Dual-Tasking)
ทำไมถึงเสี่ยง: สมองจะแบ่งสมาธิไปคุมการทรงตัวไม่ทัน เช่น ถือแก้วน้ำ หรือคุยโทรศัพท์ขณะเดิน
ทริกช่วยเซฟ: ฝึกให้ "ทำทีละอย่าง" เดินคือเดิน อย่าถือของพะรุงพะรัง
💡 ทริกเล็กๆ ที่หมออยากฝากไว้:
ลองสังเกตดูนะคะว่าท่านล้มบ่อยช่วงเวลาไหน ถ้าล้มช่วงเวลาเดิมซ้ำๆ เช่น ก่อนกินยา 30 นาที หรือหลังลุกนอนตอนเช้า ให้จดเวลาไว้แล้วแจ้งคุณหมอประจำตัวตอนไปตรวจได้เลยค่ะ คุณหมอจะได้ช่วยปรับเวลาหรือขนาดยาให้พอดีกับกิจวัตรประจำวันของท่าน เพื่อความปลอดภัยสูงสุดของคนที่เรารักค่ะ 🤍🏡✨
#พาร์กินสัน #ดูแลผู้สูงอายุ #ป้องกันการหกล้ม #สุขภาพผู้สูงวัย
"เป็นหมอแท้ ๆ... แต่ดูแลพ่อให้ดีไม่ได้"
นี่คือความรู้สึกผิดที่ติดอยู่ในใจมาตลอดค่ะ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เรามั่นใจมากว่าเราดูแลป๊าอย่างดีที่สุดแล้ว ยาที่ดีที่สุด หมอที่เก่งที่สุด เราพาป๊าไปหามาหมด แต่สิ่งที่ทำให้ใจสลายคือ... ทำไมป๊ายังทรุดลงอย่างรวดเร็ว?
จนวันที่ถอยออกมามองความจริง ถึงได้รู้ว่าจุดบอดไม่ได้อยู่ที่การรักษาในโรงพยาบาล แต่อยู่ที่การดูแลในบ้านของเราเอง
การจัดห้องที่คิดว่าดีและสวยงาม กลับมีจุดที่ทำให้ป๊าเกิดภาวะก้าวขาไม่ออก การดูแลเรื่องยาที่คิดว่าตรงเวลาเป๊ะ กลับผิดจังหวะจนยาไม่ออกฤทธิ์ ความมั่นใจว่าเรารู้ดีทุกอย่างแล้ว ทำให้เรามองข้ามสิ่งพื้นฐานเหล่านี้ไป จนทำให้อาการของป๊าทรุดลงโดยไม่รู้ตัว
วันที่ป๊าต้องแอดมิทไอซียูในวันพ่อปีที่แล้ว เหมือนตัวเองถูกตบหน้าฉาดใหญ่ ว่า "เป็นหมอแท้ ๆ ทำไมเรื่องแค่นี้ถึงดูแลพ่อไม่ได้?"
บทเรียนนี้แลกมาด้วยความทุกข์ของป๊าและน้ำตาของคนเป็นลูก หมอเชอรี่เลยตั้งใจทำซีรีส์นี้ขึ้นมาในเพจ GoldenYearsHealth เพื่อเปิดเผยทุกจุดผิดพลาดแบบไม่มีกั๊ก เพื่อให้ทุกครอบครัวที่มีผู้ป่วยพาร์กินสัน ไม่ต้องเสียเวลาลองผิดลองถูกจนเกือบสายเกินแก้เหมือนบ้านเราค่ะ
ฝากกดติดตามเพจไว้ด้วยนะคะ ใครที่กำลังดูแลคนที่รักและรู้สึกเหนื่อยหรือสับสน แวะมาคุยกันใต้โพสต์นี้ได้เสมอค่ะ
#พาร์กินสัน #โรคพาร์กินสัน #ดูแลผู้สูงอายุ #สุขภาพผู้สูงอายุ #ผู้สูงวัย #แชร์ประสบการณ์ #หมอผิวหนัง #ดูแลพ่อแม่ #ความรู้สุขภาพ #เตือนภัยสุขภาพ #สุขภาพสมอง
21/05/2026
🌿 เมื่อพ่อหมอเป็นพาร์กินสัน… หมอถึงรู้ว่าตัวเองมีความรู้เรื่องนี้น้อยมาก
แม้จะเรียนแพทย์ทั่วไปมา 6 ปี (ก่อนเรียนต่อเฉพาะทางผิวหนังอีก 4 ปี) แต่ถ้าย้อนกลับไปคิดจริง ๆ หมอรู้สึกว่าเราอาจเรียนเรื่องโรคพาร์กินสันไม่นานนัก อาจไม่ถึง 1 ชั่วโมงด้วยซ้ำ
สิ่งที่จำได้ในตอนนั้นมีเพียงภาพว่า ผู้ป่วยมักมีอาการสั่น การเคลื่อนไหวช้าลง และเป็นโรคที่หลายคนมักนึกถึงเฉพาะอาการทางการเคลื่อนไหว
แต่ไม่เคยคิดเลยว่า…วันหนึ่งโรคนี้จะเข้ามาอยู่ในครอบครัวของตัวเอง 💛
พ่อเริ่มมีอาการตั้งแต่ก่อนโควิดประมาณ 2 ปี ถ้าจำไม่ผิด อาการแรกคือ มือสั่น
พ่อไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลประจำย่านพหลโยธิน และได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นพาร์กินสัน
ตอนนั้นพ่ออยากได้ second opinion
หมอจึงแนะนำให้ไปพบเพื่อนที่เป็นอาจารย์แพทย์ ซึ่งออกตรวจอยู่ที่เซนต์หลุยส์
สุดท้าย…ผลก็ยืนยันตรงกันว่า พ่อเป็นพาร์กินสันจริง ๆ
ในช่วงแรก อาการของพ่อยังไม่มาก
พ่อเริ่มรับประทาน Madopar เพียง 1/4 เม็ด ก่อนอาหารเช้า–เย็น และอาการตอบสนองค่อนข้างดี ✨
หลังจากนั้น มีการปรับยาเพิ่มขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปตามอาการ ภายใต้การดูแลของแพทย์
ก่อนที่อาการของพ่อจะเริ่มแย่ลง พ่อรับประทาน Madopar อยู่ที่ครึ่งเม็ด วันละ 3 ครั้ง ก่อนอาหาร
แม้อาการจะค่อย ๆ เปลี่ยนไปตามเวลา
แต่ในช่วงหลายปีแรก พ่อยังสามารถใช้ชีวิตได้ค่อนข้างดี
ยังขับรถไปพบแพทย์เองได้ (พ่อขับรถเองจนถึงประมาณกลางปี 2568) 🚗
ในตอนนั้น ครอบครัวเราไม่ได้ศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมมากนัก
ส่วนหนึ่งเพราะพ่ออยู่ในการดูแลของแพทย์ที่เก่งมาก
อีกส่วนหนึ่ง เพราะอาการดูเหมือนยังควบคุมได้ดี
ทุกอย่างเหมือนจะค่อย ๆ ดำเนินไปตามปกติ 🌱
จนเมื่อเวลาผ่านไป…เข้าสู่ปีที่ 6 ของการป่วย
หมอเริ่มสังเกตว่า พ่อมีอาการไอบ่อยหลังรับประทานอาหาร
ตอนนั้นเองที่เริ่มรู้ว่า โรคพาร์กินสันของพ่ออาจไม่ได้ส่งผลแค่เรื่องการสั่นหรือการเคลื่อนไหวอีกต่อไป
แต่อาการเริ่มลึกไปถึง ปัญหาเรื่องการกลืน
และเมื่อมองย้อนกลับไป อาการอื่น ๆ ก็เริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ เช่น
🔹 หายใจเร็ว เหนื่อยง่าย
🔹 ท้องอืด ท้องเฟ้อ
🔹 ท้องผูกเรื้อรัง
🔹 รับประทานอาหารได้น้อยลง
🔹 น้ำหนักลดลง
ในช่วงนั้น เราเริ่มโฟกัสไปที่ ระบบทางเดินหายใจและระบบทางเดินอาหาร เพราะเป็นอาการที่รบกวนคุณภาพชีวิตของพ่อมากขึ้นเรื่อย ๆ
พ่อได้รับการตรวจค่อนข้างละเอียดทั้ง 2 ระบบ รวมถึงการตรวจเพิ่มเติมอีกหลายอย่าง
ไม่ว่าจะเป็น CT ปอด, การตรวจสมรรถภาพปอด (Pulmonary Function Test) รวมถึงการประเมินและตรวจต่าง ๆ ทางระบบทางเดินอาหาร
แต่สุดท้าย…ผลตรวจส่วนใหญ่กลับไม่พบความผิดปกติที่อธิบายอาการได้ชัดเจน
สิ่งที่เราทำได้ในช่วงนั้น คือการรักษาแบบประคับประคองและจัดการตามอาการ
โดยเฉพาะการดูแลปัญหาทางระบบทางเดินอาหาร และการทำ กายภาพฟื้นฟูระบบทางเดินหายใจ 🫁
ซึ่งต้องบอกว่า…สิ่งนี้ช่วยพ่อได้มากจริง ๆ
ทั้งเรื่องเสมหะ การหายใจ และความแข็งแรงโดยรวม 🤍
พ่อดีขึ้นอยู่ระยะหนึ่ง
แต่เมื่อการแพทย์แผนปัจจุบันอาจยังไม่ตอบโจทย์ความหวังของพ่อทั้งหมด
พ่อจึงเริ่มหันไปพึ่งแพทย์แผนจีน
ช่วงนั้น พ่อเริ่มรับประทานยาพาร์กินสันไม่สม่ำเสมอ
บางมื้อได้กิน บางมื้อก็ไม่ได้กิน
จนกระทั่งวันหนึ่ง…เกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครอยากให้เกิด
ในวันพ่อ ปี 2568 💔
พ่อเกิด การสำลักจนปอดอักเสบ (Aspiration Pneumonia)
พ่อเข้ารับการรักษาใน ICU และต่อที่วอร์ดสามัญ รวมประมาณ 1 สัปดาห์
หลังออกจากโรงพยาบาลครั้งนั้น
พ่อไม่เคยกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกเลย
พ่อเข้าสู่ภาวะที่ต้องพึ่งพาผู้อื่นมากขึ้นเรื่อย ๆ
และนับจากวันนั้นเอง…
หมอจึงเริ่มศึกษาเรื่องโรคพาร์กินสันอย่างจริงจัง 📚
ยิ่งศึกษา ยิ่งรู้ว่า
โรคนี้ไม่ได้มีแค่ “มือสั่น” อย่างที่เคยเข้าใจตอนเรียนแพทย์
แต่มันเกี่ยวข้องกับ
🫁 การหายใจ
🥣 การกลืน
🚶♂️ การเคลื่อนไหว
🧠 ระบบประสาท
🍽️ ระบบทางเดินอาหาร
😴 การนอน
❤️ และคุณภาพชีวิตของทั้งผู้ป่วยและคนดูแล
และหมอก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า…
เราพลาดอะไรสำคัญไปหรือเปล่าในการดูแลพ่อ
คำถามนี้…อาจไม่มีคำตอบที่สมบูรณ์
แต่สิ่งหนึ่งที่หมอรู้แน่ ๆ คือ
ประสบการณ์ครั้งนี้ ทำให้หมออยากศึกษา และอยากแบ่งปันเรื่องพาร์กินสันมากขึ้น
ไม่ได้แชร์ในฐานะแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคนี้ (เชี่ยวชาญโรคผิวหนัง)
แต่แชร์ในฐานะ ลูกคนหนึ่ง ที่ต้องเรียนรู้การดูแลพ่อซึ่งป่วยเป็นพาร์กินสัน 👨👧💛
ถ้าประสบการณ์ของครอบครัวเรา
จะช่วยให้ใครสักคนสังเกตอาการได้เร็วขึ้น
เข้าใจโรคนี้มากขึ้น
หรือดูแลคนที่รักได้ดีขึ้นอีกเพียงเล็กน้อย
หมอก็คงดีใจมากค่ะ 🌷
ด้วยรักและความเข้าใจ
หมอเชอรี่ 🤍
🌿 #พาร์กินสัน
#โรคพาร์กินสัน
#การดูแลผู้ป่วยพาร์กินสัน
#สุขภาพผู้สูงอายุ
#หมอเชอรี่
#ดูแลคนที่เรารัก
แจ้งเตือน
เป็นคนแรกที่รู้ข่าว: เราจะส่งอีเมลแจ้งเมื่อ GoldenYears Health โพสต์ข่าวสารและโปรโมชั่น อีเมลของคุณจะไม่ถูกนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น และคุณสามารถยกเลิกการรับข่าวสารได้ทุกเมื่อ
สมัครรับข่าวสาร
เราจะแจ้งให้คุณทราบเมื่อมีความเคลื่อนไหวใน Bang Bo